meyhur 62
@Meyhur
değerlerinizi samancılara, tenekecilere satmayın; sarraflara satın..
Firik Dede
ben az konuşan çok yorulan biriyim
şarabı helvayla içmeyi severim
hiç namaz kılmadım şimdiye kadar
annemi ve Allah'ı da çok severim
annem de Allah' ı çok sever
biz bütün aile zaten biraz
Allah' ı da kedileri de çok severiz
hayat, trajik bir homoseksüeldir
bence bütün homoseksüeller adonistir biraz
çünki bütün sarhoşluklar biraz
freudun alkolsüz sayıklamalarıdır
siz inanmayın bir gün değişir elbet
güneşe ve penise tapan rüzgârın yönü
çünki ben okumuştum muydu neydi
bir yerlerde tanrılara kadın satıldığını
ah canım aristophones
barışı ve eşek arılarını hiç unutmuyorum
ölümü de bir giz gibi tutuyorum içimde
ölümü tanrıya saklıyorum
ve bir gün hiç anlamayacaksınız
güneşe ve erkekliğe büyüyen vücudum
düşüvericek ellerinizden ellerinizden
ve bir gün elbette
zeki müreni seviceksiniz.
Arkadaş Zekai Özger
// Merhaba Canım
Reklam
Ağzının bir kıvrımından cesaret bularak
ter yürekte susayışlar yaratan yağmurlara açıldım
kalmışsa tomurcuklar önünde sendeleyen çocuklar
kalmışsa bir kaç ısrar ölümle yarışacak
onların yardımıyla dünyamıza acıdım.
Dünya. Çıplak omuzlar üzerinde duran.
Herkes alışkın dölyatağı bersalarla ağulanmış bir dünyaya
Benimse dar
çünkü dargın havsalamın
gücü yok bazı şeyleri taşımaya.
Önce kalbim lanete çarpa çarpa gümrah
sonra kalbim gümrah ırmakları tanımaktan kaygulu
sakın Styks sularının heyulası sanmayın
er gövdesinde dolaşan bulutun simyası bu,
biraz üzgün ve Ömer öfkesinde biraz
öyle hisab katındayım ki katlim savcılardan sorulmaz
ne kireç badanalı evlerde doğmuş olmak
ne ellerin hırsla yaban tutuşu
ne fabrikalarda biteviye üretilmekte olan kahır
dev iştihasıyla bende kabaran aşkı
yetmez karşılamaya.
İnsanlar
hangi dünyaya kulak kesilmişse öbürüne sağır
o ferah ve delişmen birçok alınlarda
betondan tanrılara kulluğun zırhı vardır
çelik teller ve baruttan çatılınca iskeletim
şakaklarıma dayanınca güneş
can çekişen bir sansar edasıyla
uğultudan farkedilmez olunca konuştuğum
....siz geniş zamanlar umuyordunuz
çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
yılların telaşlarda bu kadar çabuk
geçeceği aklınıza gelmezdi.
gizli bahçenizde
açan çiçekler vardı,
gecelerde ve yalnız.
vermeye az buldunuz
yahut vaktiniz olmadı.
behçet necatigil
// sevgilerde
Külden bir ağzım vardı mermilerden önce
çanların saçlarıma değdiği yerde ulurdu
Mori, bakırcı çarşısı, incitepe
ağzımın üniformasına sokulurdu.
Bir çocuğun ağrıyan gülüşü vardı mermilerden önce.
Onu gizlice öperdim.
Onu sürüngen yumurtaları ve mezarlarla
birbirine açılan karanlık mağaralarla öperdim.
Öyle sessiz, öyle gelişmeyen bir yangına
bir insan kıvranışını bırakırmış gibi
bir acı saplanırmış gibi sol böğrüme
ellerime Mori’yi eklerdim.
Ağzım ağızla doluydu mermilerden önce.
Mori vardı
usunu bir seccade gibi kullanan yaşamakta
Mori’nin köpekleri vardı her şeyden önce
her akşam adını yıkardı mahalle çeşmesinde
ayaklarını yıkardı, tertemiz tanrılar çıkarırdı ortaya.
Nasıl ki doğuran ve öldüren
köpekler gezinir herkesin şapkasında
ki herkesin şapkası mermilerden öncedir,
— Elma dersem çıkma.
İsmet Özel
- Geceleyin Bir Koşu
benim gittiğim uzaklar değil, içimdeki sözlerdir.
buğday tarlalarının uykusunu, yüksek seslerin kışını, kırlangıçların akşamını geçti çocuk. gaz lâmbasından güneşler yapıyor düşen gövdesine. benim gittiğim o çocuğun kalbindeki gecedir.
bir kadın yemenisini tutuyor inen tokada, bir kendinden daracık odalarda. gün iki kez bitmiş, gece bir daha siyah. çocuk üç büyük korkuyla büyük. kadın değil de tokat parçalanıyor. benim gittiğim kadının yemenisindeki hayat bilgisidir.
tebeşir tozları içinde bir belikli su, boğuk taşlarına yürüyor kasabanın. ağaçlar kirpiklerinde yapraklanıyor. gökyüzü bastığı yer. ölüler bir daha bakıyor ardından hayatlarına. benim gittiğim, o suyun annesinde kuruyan göldür.
trenler, gemiler, yıldızların aktığı yerler… değil hiçbiri. kim alır da canına mühür yapar yenilginizi, ey briyantinli saçların sinema koltukları… sizden uzun yaşayacak ne kadar çırpınsanız, çıkış kapılarında her zaman babalarınız. benim gittiğim bütün şarkıların ıslıkla söylendiği yaşlardır.
yeşil seccadelerde tükenmiş tanrılar; bir camiden çıkıyorlar, kalabalıktan öte… bu kaçıncı duadır ey yalnızlık… sonra uzun geceler boyu şüphe. sabah, güneş kerim, otlar rahim. benim gittiğim, günahın insanı büyüten gizidir.
bu ağır oyaları bu hayal zamanlara sizler işlediniz. ışık ipliğinizdi, iğne parmaklarnız. kalbiniz taşranızdan büyüktü, erkendi. sonra o annenizden geçen yenilgi. benim gittiğim, kızınızda sürecek hayıfdır.
kasaba minibüslerinde uzun yollar gidilir. bahçıvan gelinir esnaf gidilir. herkes kapısına yeni boncuklar asar. cesaret de korku da bu ikircimdedir. benim gittiğim, çamaşır iplerine serilen gölgelerdir.
benim gittiğim, yalnız yokluktan değil, varlıktan da devrim yapan inceliklerdir. ara sokaklardan geçerken suçlu; bir kadının ağzında açarken mahcup, yeni şarkılar
Reklam