Merve
@Meyv
902 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Rachel Kushner kaleminden çıkan Salon Mars, bir hapishane nakil aracında açıyor perdesini. Başkarakterimiz Romy Hall, iki kez müebbet hapis cezası almış genç bir kadın. Çalıştığı kulüpte kendisini takıntı haline getiren bir adamı öldürmesiyle hayatı geri dönülmez biçimde kırılıyor. Biz de onun küçük yaşta suça sürüklenen geçmişini okuyoruz.
Kurguda zaman çizgisi parçalı; geçmiş sürekli şimdiye sızıyor. Çocukluğu, kulüpte geçen yılları, hapishanede tanıştığı kadınlar ve onların sert, yer yer acımasız karakterleri… Kalabalık bir kadro var sahnede. Romanın en güçlü yanı da bu çok seslilik. Romy tek bir trajedi değil, onun gibi erken yaşta hayattan düşmüş pek çok çocuğun yankısı dolaşıyor sayfalarda. Fakat yazarın bilinçli soğukluğu, karakterlerle arama ince bir cam koydu. Onları görüyorum ama dokunamıyorum.
Akıcı olması gereken bir metin, bende beklenen merakı diri tutamadı maalesef. Okudum, hatta yer yer etkilendim; ama bitirmek için ekstra çaba harcadım. Bilemiyorum, pek olmadı.
Reklam
Okumalara yine geç kaldığım bir metin Ölmeye Yatmak, Adalet Ağaoğlu’nun Dar Zamanlar üçlemesinin ilk kitabı. Hani bazı kitaplar vardır sizin parlak cümlelerinize hiç ihtiyaç duymaz, zaten dimdik ayaktadır. Bu kitap da tam olarak öyle. Bitirdiğimde aklımdan geçen tek şey şuydu: Ben bu kitaba nasıl bu kadar geç kaldım?
Aysel bir otel odasında ölmeye yatıyor. Ama yaptığı şey ölmek değil; hayatını masaya yatırmak. Çocukluğunu, gençliğini, Cumhuriyet idealleriyle büyütülmüş bir kız çocuğu olmanın ağırlığını… Üstelik bunu tekdüze bir anlatımla da yapmıyor. Gazete kupürleri, radyo haberleri, sınıf tartışmaları, dönemin siyasi söylentileri; hepsi iç içe, sanki tek bir ses gibi. Bir bakmışsınız köydesiniz, bir bakmışsınız kentte. Bir yanda idealizm, bir yanda hayal kırıklığı.
En çok da şunu düşündüm: Aynı dönemde büyüyen insanlar nasıl bu kadar farklı yerlere savrulabiliyor? Herkes doğru bildiği yerden konuşuyor ama o doğrular birbirine hiç benzemiyor.
Roman bittiğinde yalnızca bir kadının hikâyesini değil, koskoca bir dönemi yaşamış gibi hissettim.
Ne söyleyebilirim ki… Bayıldım.
2025 Booker finalistlerinden Katie Kitamura’nın kaleminden çıkan Seçmeler’e, açıkçası biraz tereddütle başladım. Hakkında o kadar çok olumsuz yorum görmüştüm ki beklentimi bilinçli olarak düşürdüm. Ama benim okuma yolculuğum bambaşka bir yere çıktı. Çünkü ben bu romanı gerçekten çok sevdim.
Hikâye, 49 yaşında bir kadınla 25 yaşında yakışıklı bir adamın restorandaki buluşmasıyla açılıyor. Yazar tam burada okura göz kırpıyor; zihnimizin en klişe ihtimallerine yaslanmamızı neredeyse özellikle istiyor. Derken kurgu yön değiştiriyor ve kendimizi karakterin zihin dünyasında, yaptığı seçimlerin üzerine kurduğu hayatın içinde buluyoruz. Bölüm bitiyor. Aynı karakterler, bu kez bambaşka bir hayat. Seçimlerle dönüşen bir kurgu.
Metin ilerledikçe anlıyorsunuz ki mesele tek bir tercih değil; kimliğin, anneliğin, arzunun ve kontrolün ince ayarı. Her cümle ölçülü, her boşluk bilinçli. Özellikle ilk bölümde o zihnin dehlizlerinde dolaşmak, mesafeli ama titrek iç sesi takip etmek beni büyüledi. Kitamura duyguyu yükselterek değil, geri çekerek kuruyor. Ne kadar az söylüyorsa, ben o kadar çok hissediyorum.
Sessiz ama sarsıcı bir roman. Çok severek okudum.
