Tarlan A. Latif
@Miakowsky
215 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bəzi hekayələrini çox sevsəm də, bəzilərini bəyənə bilmədim. Fikrimcə, Halil Cibran ardıcıl olaraq oxumaqdansa, aramla oxumaq çox yaxşıdır. Çünki, üslubu o qədər axıcıdır ki, bir müddət sonra hansı hekayə hansı kitaba aiddir, xatırlamaq olmur. Ona görə də mən aramla oxumağa çalışıram.
Elə metaforalar var ki, oxuduqdan sonra, niyə mən heç vaxt bunu düşünməmişəm deyə özün-özünü sorğulayırsan.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
sen balığı tekce diri qalmağın üçün ve ya satmaqdan ötrü öldürmemisen,-o fikirleşdi,-sen onu özünü öyrenmek üçün,bir de balıqçı olduğun üçün öldürmüsen.axı balıq diri olanda da sen onu sevirdin,ölenden sonra da sevirsen.eger sen onu her vaxt sevirsense onda onu öldürmek heç günah da deyil.sevdiyini öldürmek günah sayılmır,ya eksine,en böyük günah belke ele budur?
•insan övladı meğlubiyyet üçün yaranmayıb;insanı mehv etmek olar,lakin onu meğlub etmek mümkünsüzdür
Hekayə 7ci dərəcədən məmur olan Aksenti İvanoviçin müdirinin qızına aşiq olması ilə başlayır. Yazmağımdan da bəlli olduğu kimi bu mümkünsüz bir hal idi çünki qızla oğlumuz arasında təbəqə fərqi var idi və beləliklə başda məsələnin imkansızlığının fərqinə varan İvanoviç reallıqdan uzaqlaşmağa, özünü xəyallara qapdırmağa başlayır. Hətta o itlərin danışdığına, bir-birləri ilə məktublaşmağına inanır. Bunla da bitmir, ən sonda o özünü İspanya kralı 8.ci Ferdinand hesab etməyə başlayır.
Hekayə həmin dövrdə (elə zənnimcə indi də) vəzifənin və maddiyyatın insanların kim olmasında və göstərilən hörmət, yaşadıqları həyat tərzini qınaq obyektinə çevirir. Adi məmur, kasıb təbəqə hətta zənginin itindən də daha dəyərsiz olduğu vurğulanaraq həmin dövrə ironya ilə yanaşılır.
Xoş mütaliələr!
Kitab `Fırın Saldırısı` və `Uyku` kimi kiçik həcmli olsa da çox axıcı və maraqlı idi. Digər əsərləri ilə bağlı olduğu bir çox hissə var idi. Amma `Koyun Adam`(Yaban Koyunun izinde) obrazını burda görmək məni necə sevindirdi sizə izah edə bilmərəm. Sanki doğmamı görmüşdüm. Elə bu cəhəti yenə Murakamini Quentin Tarantinoya oxşayır, o da kinolarında hər zaman əvvəlki kinolarından hissələr sərpişdirir və çox diqqətli izləyicilər bunun fərqinə varır.
Uzun sözün qısası,
Xoş mütaliələr!
