Milo
@Milo8
615 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
" "Geçti zaman, su gibi geçti zaman, zavallı yelkovan farkına bile varmadan," diyor ve hayatta kaldığım yerden devam ediyordum. Hayatta kaldığım yerlerse hep aynı oluyordu. "
"Çünkü dünya ifade edilebilenlerden çok ifade edilmeyenlerden ibaret bir yer olarak görünüyordu gözüme. Son günlerde çıkmıştı ortaya bu duygu. Birden, sanki bir anda saplanıp, sonra hemen kayboluveren bir ağrı gibi zihnimde beliriyor ve ancak mesela, "Muşmula ağaçları en hızlı akşam sekiz buçuk ile dokuz çeyrek geçe arasında büyürler," diye tekrar tekrar söylersem kayboluyordu. "
Filiz 14 yaşında gencecik bir fidan, hayatı küçük ailesi ve çevresinin varlığıyla şekillenmiş pek çok şey onun için daha çok erken fakat hayatın onun için kurduğu planlar böyle düşünmüyor.
Darbe, korku zamanı, Mine ablasıyla kurduğu dostluğa sığınmış Filiz. Şartlar değiştikçe dostluğuna sığındığı Mine ablasıyla hayat onlar için bambaşka bir rüzgar olarak esecektir. Bu gencecik fidan bütün zorluklara rağmen dallanıp budaklanacaktır.
Şükran Yiğit kalemiyle benim için çok özel olan yazarlardan biri, herkese şiddetle tavsiye ediyorum.
On binlerce esrime hali.
Şaşırt beni, diyorum dünyaya.
Kışkırt, gözümü kamaştır, sersemlet beni, hiç durmasın."
Fay Hatları pek çok yönden kırıcı bir sosyal roman diyebiliriz, tarih, siyaset, savaş ve psikolojinin bireyin çatışmasını nasıl kırdığını, insan hayatının her döneminde yaşamın o sarsıcılığını okuyoruz.
Kitap dört ana bölümden dört kişinin anlatımıyla ilerliyor, Sol, Sol'un babası Randall, Sol'un büyükannesi Sadie ve Kristina. Dört farklı kuşağın onca acıyla geleceklerinin yıkıldığı ve buna acıyla şahit oluşlarını görüyoruz, hem kurban hem de şahitler.
2. Dünya savaşı ve Nazi zulmü, Irak savaşı, Filistin'in kaderi, İsrail'in yıkımı ve Lübnan savaşı ve koca Amerika rüyası.
Bu kitabı tekrar okumayı düşünüyorum çünkü biraz hızlı ve bilinçsiz okuduğumu düşünüyorum.
"İnsanın sınırlarını bilmesi için onları aşabilmesi gerekir; gölgesinin üzerinden atlaması."
Simone de Beauvoir'la tanışma eserim oldu Yıkılmış Kadın.
Birbirinden farklı üç kadının yıkımını anlatmış Beauvoir. Onları yıkan Havva'dan beri gelen kadının talihsiz talihi mi? Kader mi? Toplum mu? Bizzati kendileri mi yoksa varoluş dedikleri boşluk mu?
Kurallar, etik, ahlak ve değerler bir kadın için nedir?
Neden sadece kadınlar bunları görsün istenir?
Toplum denilen çöplük safsatası neden sadece kadın içindir?
Kadın denince kalıpların dışına çıkmak hatta kalıp denilen o olguyu silip atmak olası mı artık bilemiyorum, bu toplumdan ve düzenden pek umudum yok, tıpkı Virginia Woolf'un dediği gibi "Tüm yaşam koşulları, tüm güdüleri aklındakileri özgür bırakmak için gerekli ruh halinin düşmanıydı."
Bu şartlar ve durumlar içerisinde her bir kadının kendini var etmesinin ne kadar imkansızlaştırıldığı ortadayken yıkım hepimiz için kaçınılmaz, burada bizlere düşen yıkıldıkça yeniden yaratmak olacak kendimizi, Leyla Erbil'in dediği gibi " "Ne yapmak istiyorsun, neyi ispatlamak istiyorsun, ne arıyorsun sen?" dedi. "Kendimi ya da kendimin yarısı olanı" dedim. "
Kendinin yarısını arayanlara selamla.
Diktatör Pinochet dönemini bir çocuğun gözünden görüyoruz diyebiliriz basitçe aslında bu kitap için.
Diktatörlük, tiranlık, askeri darbe, kargaşa, siyasi ve toplumsal çöküş, aile ve halk nedir bir çocuk için?
Bir coğrafyanın kaderi hep kanla yazılıyor dünyanın neresinde olursa olsun, kah kanını akıtıyor kah aktırtıyor başkalarının ama hep akıyor bir şekilde kan, tarih belki kanı görmeden varolamıyordur.
Çok sade bir o kadar zengin bir eser Eve Dönmenin Yolları, içinde büyüyemeyen bir çocuk olan bir yazarın ilk geçmişine sonra dünyaya karşı sessiz sedasız fakat kırıcı bir hesaplaşması.
Babalar ve Oğullar Rus klasikleri arasında kimine göre çok önemli bir yer edinirken kimine göreyse fazlasıyla eleştirilen bir eser.
Ben eseri anlatmak istediklerinin ötesinde oldukça etkilenerek okudum, eser hakkında hiç denilmemiş yeni bir şey deme şansım pek yok, evet siyasi çalkantının had safhada olduğu bir dönemde, tam olarak toplumun tepeden tırnağa sarsılarak değiştiği birnevi artık insanların o alıştıkları konfor alanlarının sallantıya düştüğü ve bu sallantının hem nesle, hem topluma hem de siyasi bilince etkisini okuyoruz.
Toplum olarak her bir ferdin hayat meşguliyeti yönünde ilerleyen görüşlerinin değişimiyle beraber sorunların birbirini kovalaması ve bu sorunlara çözüm arayışlarının mı yoksa sadece sorunu dile getirip geriye çekilmenin mi revaçta olduğu, insan bilincinin kırılma noktasının bu sorunlar için söylenmek yerine çözüm getirmesi gerektiğinin farkındalığına dair çok güçlü bir eser.
Özellikle Rus klasiklerini seven herkesin olmazsa olmazı olacağını düşünüyorum.
