Gülfer YÜCEKUL

Gülfer YÜCEKUL
Long Live Heavy Metal
101 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Silinmiş Sahneler
“Kumpircide ortama asla uymayan, çok sevdiğim, karanlık bir şarkı çalmaya başlıyor. Hem hoşuma gidiyor hem yadırgıyorum. Bu yabancılaşmayla karışık yadırgamanın nedeni belli: ergenliğimden beri tutkunu olduğum şarkıları halka açık yerlerde duymamış, hayranlık beslediğim filmlere televizyonda rastlamamış olmak. Seçkin zevklerden bahsetmiyorum. İnternetsiz döneme denk gelen ilk gençliğinde, benim gibi koyu metalci ve ucuz korku filmi meraklısı olan herkes yaşamıştır bunu. Sana göre olana dışarıda yer yoktur. Bir kafeye, mağazaya, dükkâna girdiğinde seni asla bayıldığın bir şarkı karşılamaz. Reklam panolarında hiçbir zaman merak ettiğin bir albümün veya filmin duyurusunu göremezsin. Çıktığın deliğe dönmen gerekir. Hoşlandığın şeyleri havasız odalarda izler, kulaklık takıp gizli gizli dinlersin ancak. İlgilendiğin dünyanın haberlerini gazeteler, dergiler yazmaz. Onları fotokopiyle çoğaltılmış okunaksız fanzinlerden takip etmeye çalışırsın. Tabii bulabilirsen. Bu da seni yavaş yavaş vitrinlerden, raflardan, spotlardan, piyasadan, insanlardan soyutlar. Cemiyet dışı mahluk yapar. Farkında bile olmadan çıktığın bir yolculuk. İnsanlığın müşterek yürüyüşünün aksine. Ama mutlusundur. Favori şarkılarına gittiği her yerde denk gelenlerden, herkesin sevgilisi olan sanatçıları beğenenlerden, tercihlerini nüfusun çoğunluğuyla paylaşanlardan, kendisine sunulanla yetinenlerden olmadığın için. Kafası karışık, komik bir gururla kaplı, melankolik bir mutluluk.”
Sayfa 71 - İletişim Yayınları·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Antika Titanik - Murat Menteş
“Tam bir yazar konuşması. Bir b*k anlamadım ama çok etkilendim.”
Bidünyakitapgrubu
Antika Titanik - Murat Menteş
“Akli dengemiz; unutmanın kahrolası imkansızlığı ile hatırlamanın lanet zorluğu arasında korunur.”
Bidünyakitapgrubu
Ruhi Mücerret - Murat Menteş
“Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil deliliğini görürler.”
Bidünyakitapgrubu
YAĞMUR’DAN SONRA - Defne SUMAN
"Geceleri tepemizden geçen savaş uçaklarının gürültüsüyle uyanmıyorduk. Karşı kıyıda, kraterler açan bombalar patlamıyordu. Sabah uyandığımızda kimyasal gaz soluyarak yanmıyorduk. Derimiz soyulmuyor, saçlarımız dökülmüyor, yediğimiz radyasyon yüzünden her an ölebileceğimiz korkusuyla yaşamıyorduk. Mutluluk bu kadar basit bir şeydi. Varlıkla değil, yoklukla ölçülüyordu. Yaşamı tehdit eden unsurların yokluğu mutluluğun kendisiydi."
1000Kitap
Reklam