Belirli hastalıkların seyrek hale geldiği yerlerde doktor nüfusunun yüksek olması doktorların bunları önleme ya da ortadan kaldırma yetenekleriyle ilgili değildir. Bu,yalnızca, doktorların öteki mesleklere göre, kendi istedikleri yerlere daha çok yayıldıklarını ve iklimin sağlıklı; suyun temiz, insanların iş sahibi ve doktor hizmeti için para ödeyebilir durumda oldukları yerlerde toplanma eğiliminde olduklarını gösterir.
Toplum, hastalığı olduğunu, kimin hasta olduğunu ya da olabileceğini ve bu kişilere ne yapılabileceğini belirleme şeklindeki ayrıcalıklı hakkını hekimlere devretti.
Yeni ölüm imgemiz endüstriyel ethoslara da denk düşer. İyi ölüm, standart tıbbi hizmet tüketicisinin olmuştur temelli olarak. Tıpkı yüzyılın başında, tüm insanların, aslında birer budala olarak doğan ve üretken yaşama girebilmek için sekiz yıllık okul eğitiminden geçmesi gereken öğrenciler olarak nitelenmesi gibi bugün de insanlar eğer yaşamı iyi bir şekilde yaşamak istiyorlarsa, doğuştan itibaren her türden tedaviye gereksinim duyan birer hasta olarak damgalanmaktadırlar.