Mükremin Düzgün

Mükremin Düzgün
@MkrmnD
Bir bakıma, insan gördüğü şeylerin toplamı kadar uyanık, görmediği şeylerin sonsuzluğu kadar uykuda oluyor, diyordum...
Kendinden geçmek, her şeyi unutmak, sonra uyanıp yeni bir yaşama başlamak istiyordu şu anda.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman geçiyor, ben de yavaş yavaş alışıyordum.
Zamanın çoktan sildiği bir hata için cezalandırılabilir miydi insan ?
Beklemek
“Her an bir şey olması ihtimali içinde, saatlerce, günlerce hiçbir şey olmadan beklemek, azapların en korkunçları arasındadır. Bir kapının önünde, bir hücrede neden olduğunu bilmeden beklemek. Kafanıza dolmak isteyen türlü ihtimallerle zaman zaman yüreğinizin çarpıntısı artarak beklemek.”
Bu korkunç, tarif edilemez duruma nasıl geldiğimi kendim bile bilmiyorum. Tek bildiğim şey, bir sabah uyandım ve bu seferki her zamanki uyanışlarımdan farklıydı.