Hakan Günday’ın Kinyas ve Kayra’sı, şu Latince deyimle başlar. Omnes vulnerant ultima necat. “Hepsi yaralar, sonuncusu öldürür.” Hayat, devam ettiği sürece tüm yaralayan şeylere direnir, en sonuncusuna yenilir düşeriz. Yaşamak, yaralarla mücadele etmek değil midir biraz da zaten?
Dostoyevski, İnsancıklar adlı kitabında Varvara'ya şöyle sesleniyor; “Güvercinim, benim iyi yürekli tesellim!”
Benim iyi yürekli tesellim! Hitabın güzelliğine bakar mısınız, kalbimi bıraktım.
Her gün bana kaplumbağa ve tavşanın masalını hatırlatın. Hatırlatın ki yarışı her zaman hızlı koşanın bitirmediğini, yaşamda hızı artırmaktan çok daha önemli şeyler olduğunu bileyim.
İnsanlık adına bu savumayı Sokrates üstlenmiş; bilgelik için yaşamış ve ölmüştür.çünkü Sokrates kendini değil, insanlığı cehalete karşı düşünmeyi, haksızlığa karşı adaleti, cahilliğe karşı bilimi ve bilgiyi, sahterkarlığa karşı dürüstlüğü ve erdemi savunmuştur.