Anzak eri Steve Moyle, korku filminden farksız olan "su hatırası"nı şöyle anlatıyordu :" Mataralarımızı kuyuya sarkıtırdık. Suda hep garip bir tat olduğunu söylerdik. Bir gün istihkamcılar geldi, kuyudan aşağıya çengellerini salladılar. Çürümüş bir ceset çıkardılar."
Çanakkale buydu.
"Düşünen belleğimizi sürekli arka planda çalan bir radyoya benzetebiliriz. Çoğunlukla yayında, 24 saat boyunca olumsuz hikayeler anlatan Kasvet ve Felaket Radyosu vardır."
"Örneğin aklınızdan 'Hayat ne kadar kötü!' düşüncesi geçiyorsa, bunu basitçe onaylayın: 'Şuan aklımdan hayatın çok kötü olduğu düşüncesi geçiyor.' Bu cümleyi kullanmak düşünme sürecinin farkına varmanızı sağlayacaktır. Böylelikle bu düşünceleri mutlak gerçeklikler olarak kabul etme olasılığınız azalacaktır."