...Öyle ya da böyle bir şeylerden mutlu olurdum, heyecan duyardım ve eve gelip sana anlatırdım ; sense alaycı bir şekilde iç geçirerek, başını şöyle bir sallar, parmağını pıt pıt masaya vurarak "Tüm telaşının nedeni bu muydu?" ya da "Keşke benim de senin gibi endişelerim olsa!" ya da "Zaman kaybından başka bir şey değil!" ya da "Bu ne şimdi!" ya da "Ne işe yarayacaksa!" gibi şeyler söylerdin.
...Yapım gereği, su istemek gibi basit bir harekete (bana göre öyleydi) kapı dışarı edilecek kadar korkunç bir şekilde karşılık verilmesini bir türlü bağdaştıramadım. Yıllar sonra bu dev adamın, babamın, yani mutlaka otoritenin her an odama öylece girip adeta sebepsiz yere beni yatağımdan alarak balkona çıkaracağını, yani onun için ne kadar da önemsiz göründüğünü düşünerek acı çektim.