Bahtiyar olmaya alışmamış insanların, her saadetin arkasında pusu kuran fena talihlerin bir suikastinden ürkmelerine benzeyen sebepsiz bir korku içinde sevincini frenliyordu.
Kızgın değilim. Kendimi de dahil ederek, biz insanların birbirimizi incitme konusundaki cömertliğine üzülüyorum sadece. Her öpücüğün ve hatta sözcüğün, emanet ettiklerimizde bir ağırlığı olduğunu unutmasak, basit meraklar uğruna başkalarının hayatlarında yangın çıkarmasak keşke. Ama kime anlatıyorum... Tek ısırık uğruna cennetten kovulmuş bir ırktan böylesi bir diğergâmlık beklemek abesle iştigal değilse ne?
Hayvanların en bencili, tüm yaratıkların en benmerkezlisi, dünyanın sadece kendisi için döndüğüne, güneşin sadece kendisi için parladığına, ölümün sadece kendisini yok edeceğine inanır ; yüksekçe bir otun üzerinde Tanrı'yı lanetleyen bir karıncadır!