Merve ismailoglu
@Mrveis
15 okur puanı
Temmuz 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Bir günden bir güne içinde sürüklenircesine dolaştığı kocaman, bomboş kalan yabancı bir evde bir hortlak gibiydi; kimin daha ölü olduğunu soruyordu kendi kendine üzüntüyle: ölenin mi, yoksa geride kalanın mı.
‘Ben diriliş ve yaşamım,’ diyordu Tanrı, ‘her kim ki bana iman eder, ölmüş olsa bile yaşar; yaşayanlar ve bana iman edenler asla ölmezler.’
Yaşayan insanlar topluluğu günün birinde ölüler topluluğunun üstünlüğünü kabul etmekten korkuyordu. Orası kesindi. Tabii ki her zaman için insan böyle bir şeyi görmezden gelmeye çalışabilirdi ama kesinliğin öyle korkunç bir gücü vardır ki sonunda her şeye üstün gelir. Örneğin sevdiklerinizin gömülmeleri gerektiği gün cenazeyi inkar etmenin yolu var mıdır?
