Günler hep böyle geçecek, güneş hiç batmayacak , neşe de keder de hep aynı kalacak sanırız. İnsanoğlu aldanıştadır. Güneş batar , yağmur kesilir,kuşlar yuvalarına çekilir. Hiç ummadığın anda bir dalga gelip kayığı devirir.
İkilikten birliğe , menzilden yola, yargılamadan kabullenişe, büyük zaferler istemekten küçük adımlar atmaya yönel. Yenilgi yenilgi büyüyen o zaferi mayala içinde. Mükemmel değilsin ama daha güzel yenilmeyi daima öğrenebilirsin.
-Neden kör olduk?
- Bilmiyorum, belki bir gün nedenini öğreniriz.
-Ne düşündüğümü söyleyeyim mi sana?
- Söyle.
- Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük.
- Gören körler mi?
-Gördüğü halde görmeyen körler...