Arvenn
@Mrvymrl
31 Temmuz
161 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Zülfü Livaneli ile ilk tanışmam Serenad romanıyla olmuştu. Çok daha küçüktüm ama okurkenki hislerimi hala hatırlarım. Heyecan, merak, üzüntü, mutluluk. Kısaca tüm hislerim bir arada…
Son ada romanı benim için koyun sürüsünün ne olduğunu, nasıl güdüldüğünü hatırlatan bir roman oldu. Yukarıda yazdığım tüm hisleri bu romandada hissettim ama sanırım duyguların en baskın olanı öfke idi. Kurulu düzene karşı çıkmanın ne kadar zor olduğunu, gündelik hayatta aslında bizimde ne kadar çok şeye hayır diyemediğimizi hatırlattı. Ne deniyordu? Bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın. Ancak ya gün gelirde o yılan bir gün sana dokunmaya karar verirse? Okuyun, okuyun, okuyun…
Kitabı her gün işe gittiğim yolculuklarım esnasında Storytel’den dinledim ve her anından keyif aldım. Kitap toplam 12saat seslendirilmişti. Günlük 3saat yol gittiğim için çok kısa sürede bitiverdi. Yolculuklarım esnasında Elizabeth ve Mr Darcy’nin ilişkisini dinlemek. Gururu aynı zamanda Önyargıyı farketmek çok güzeldi. Bana kalırsa gurur fazlaydı belki ama Elizabeth’in önyargısı her şeyin önüne geçiyordu. Benneth ailesi başlıbaşına bir eğlenceydi. Öyle farklı karakterler birleşip bir aile olmuş ki dinlerken yer yer gülümsedim. Hayretle kaşlarımı kaldırdım. Filmini de ayrı sevdiğim bu kitabı ilk kez lisedeyken okumuştum. Şimdi biraz daha yetişkin halimle dinlemek yorumlama gerçekten çok keyifliydi. Sıra Muhteşem Gatsby de..:)
Umut, çocukların kuracağı dünyada.
Yetişin çocuklar!
Bir eğitimci olarak kitabı okuduğum için çok mutluyum. Eğitim bilimleri derslerinde aldığımız bazı soyut kuramları, somut fikirler vererek anlatmış, Prof. Dr. Selçuk Şirin. Birçok başka kitap gibi anne babalar şöyle yapmalı diyerek geçmemiş bunun "nasıl" yapılacağını da anlatmış. Diğer kitaplarını da okuyacağım çünkü hem bir daha iyi bir eğitmen , hem de gelecekte hayalini kurduğum başarılı bir anne-baba olmak için daha çok araştırmam ve okumam gerektiğini biliyorum.
Bu kitap bana okul öncesi eğitimin ne kadar önemli olduğunu bir kez daha hatırlattı. Oku öncesi eğitimi almış bir çocuğun, gelecekte ne kadar başarılı olduğunu nesnel verilerle hatırlamış oldum.
Çocuğunuzu iletişim kurarak büyütmenin, hayatın içine bolca kitap almanın ne kadar önemli olduğunu hatırladım. Örneğin, henüz konuşmayı dahi öğrenmemiş yaş grubuna kitap okumak, şarkı söylemek, ona açılacak basit bir youtube videosundan çok ama çok daha verimli. 0-18 ay telefon, tv gibi cihazlarla mümkün olduğunca tanıştırmamak gerektiğini de öneriyor ancak günümüz teknoloji çağında bunun ne kadar zor olacağının kendisi de farkında.
Bir başka konu HAYAL KURMAK. Bir şeyi başarmak için Ericson'un 4 adımından bahsediyor.
1)Tahayyül(başarı motivasyonu)
2)Gerçekçi bir durum tespiti(zayıf noktalarım neler? Nerelerde daha çok çalışmam gerek?...)
3)Sürekli geri besleme
4)Kasıtlı pratik(10bin saat çalışmak)
Bu adımları okurken kendime ben ne kadarını yaptım diye sormadan edemedim. Okumanızı tavsiye ederim çünkü bir gün o ya da bu şekilde bir çocuğa dokunacağız ya da belki içimizdeki çocuğa...
bir ben var sanki içinde, biz var sanki...
Benim için duygusal anlamı çok büyük. Aynı zamanda okuduğum ilk şiir kitabımdır. Bunu geride bırakırsam her okuduğumda şiirlerindeki aşkta kendimi bulurum. Okur, okur yine okurum, yine severim. Bundandır ki sayfam alıntılarıyla doludur.
Ah Mona Lisa :)
2. kez bitirdim. Daha iyi çözümlerim, şifreleri daha kolay anlamlandırırım belki diye ama yok her seferinde, anlatılan yerleri internete girmekten, onu inceleyim buna da bakayım derken hiç bir şey çözemiyorum. Neyse zaten kitap çözelim diye yazılmamış. Nefis, sürekliyici heyecanlı bir romandı.