Muhaliflerin ülkeyi bölüp devleti yıkmaya çalışan ajanlar olduğu inancı diktatörün narsisizmine uygun tek açıklamadır. Diktatör kendini ulusun ve halkın tek temsilcisi olarak gördüğü için suçluluk hissi duymadan muhalifleri elindeki tüm yöntemlerle ezmeye girişir.
Bir diktatörün etkisi altındaki insanlar akıl hastalarına benzer: Özgürlüğe ihtiyaç duymadıkları için özgürlük mücadelesine girişmezler ve bir yandan koruyup öte yandan iradesini temsil ettikleri diktatörün olmadığı bir hayatı düşünemezler.
David'in 1790'da çizdiği Sorcy de Thélusson Markizi bana bakıyor. Onun zamanında kim bilebilirdi bugün insanların içinde yașadığı yalnızlığı? Her gün dünyaya ilişkin gövdesiz ve sahte bir imgeler ağı tarafından yeniden onaylanan bir yalnızlık. Ama onların sahteliği bir hata değil. Eğer kâr peşinde koşmak
insanlığın kurtuluşunun tek yolu olarak görülürse, gelir mutlak öncelik haline gelirse, o zaman varolanın itibar görmemesi, görmezden gelinmesi ve baskı altında tutulması gerekir.
Bugün resim yapmak, yaygın bir ihtiyaca ihtiyaca cevap veren bir direniş eylemidir ve umutlanmayı teşvik edebilir.
1995
John Berger