"ROMEO: ... Gün ışığının kandili utandırdığı gibi tıpkı.
Öyle parlak bir ışık çağlayanı olurdu ki gözleri gökte,
Gece bitti sanarak kuşlar cıvıldaşırdı.
"ROMEO:...(Onu öper.)
İşte senin dudaklarınla,dudaklarım arındı.
JULİET:Öyleyse şimdi günah dudaklarımda kaldı.
ROMEO:Günah dudaklarımdan mı geçti?
Tatlı bir dürtüyle işlenen bir günah!
Ver bana günahımı geri.
(Tekrar öper) "