Alev
@Munzevicik
Şu anda okuduğu kitaplar
Güzel, akıcı, kısacık, hüzünlü bir hikayeydi. Kurgu ve üslubu zayıftı. Sanırım yazarımız genç bir yazar emeğine sağlık. Hikaye daha derin daha anlamlı şekilde işlenseydi okumak daha zevkli olabilirdi. Okuma alışkanlığı ve çok güçlü olmayan okurlara göre bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Reklam
Tabiatın güzelliğine Şükran duyan ne kadar da az kişi var aramızda!Doğa ve İnsan
Yürümek...
19. Yüzyıl Amerika'sının önemli entelektüel çevrecilerinden Thoreau için yürümek bir sanat sanki. Onun için yürümek bambaşka bir şey. Yürümenin felsefesini yapıyor. Yürümek onunla fiziksel bir hareketin çok çok üstüne çıkıyor. Yürümek bir sanatı icra etmek... Kendi içinde yolculuk yapmak, kendini keşfetmek, yabanıl dünyanın cevherlerinden ilham almak...
Bunun yanında günümüz dünyasının kapitalist hayatının 'medenileştirdiği' insanların doğayla olan iletişiminin kopuşunu gözler önüne seriyor. Doğa sanki yaptıklarımız karşısında sebep olduğumuz gerçekleri yüzümüze vuruyor. İçinde bulunduğumuz zamanda doğadan kopuşumuzu, gitgide ondan uzaklaştığımızı, binalar diktiğimiz gibi doğayla aramıza da duvarlar ördüğümüzü biliyoruz. Gün gün artan pişmanlığımızın farkındayız hepimiz ama hâlâ bir şey yapmıyoruz değil mi?
Düşünelim doğa olmasa, orman olmasa, ağaçlar olmasa ne olurdu halimiz?
Çevremize baktığımızda hayatımızı kolaylaştıran her alette doğadan bir esinlenme görürüz ya doğa olmasaydı?
"Görünen o ki insan büyüdükçe korulukları tahrip edilen zihnine , her geçen yıl daha az düşünce uğruyor."
Doğaya verdiğimiz zarar aslında kendimize de verdiğimiz bir zarar. Bunu akıldan hiç çıkarmamalı. Yazar çevreci kimliği ile yürümek eyleminin doğa ile aramızda olan savaşın farkına varıp durmasını istiyor. İyi olan her şey yabanıl ve özgürdür, diyor. Yabana duyulan, el değmemiş güzelliğe duyulan özlemi dile getiren bir şiir bile bulamadığından yakınıyor. Doğanın kendini dile getiren o edebiyatın da ancak mitolojik eserlerde kaldığını söylüyor. Ne acı değil mi? Doğa insana karşı o kadar vericiyken insan üzerinde yaratıcı etkiye sahipken kendimizi iyi hissetmediğimizde adım attığımız ilk yer doğa iken şifamızın kaynağı durmadan bize hâlâ akmaya devam ederken...
Ve doğa
Aile nedir? Aynı sofrada büyüyüp aynı sevgiyi alamaz mı insanlar? Bazı evlilikler birer imzadan ibaret midir? Aldatan kişi neden aldatır? Gerçeği bilmeyerek mutlu olmayı mı gerçeği bilip hayal kırıklığını yaşamayı mı tercih edersiniz? Bir sır ne kadar saklanır? Anne sevgisi eksikliği mi annesizlik mi?
Annenin doyuramadığını dünya doyuramaz derler...
Yeryüzünün Yetimiydi sanki Ethem. Bir şeyler olmuştu birileri bazı yanlışlar yapmıştı da en çok o yara almıştı sanki. Kitabın ona ithaf edilmesiyle yazar tarafından korunmaya alınmış, altı baştan çizilmiş bir karakterdi. Okur olarak birçoğumuzun onu ayrı tuttuğunu düşünüyorum. Onun bölümlerini ayrı bir hassasiyetle okuduğunuzu. Ethem hayali bir karakter hikâyede içimizi cız eden o.
Kitap ailenin tüm fertlerini mahkeme salonuna çekmiş de tek tek konuşturuyor sanki. İlk başta karakterleri tanımaya çözmeye çalışıyoruz. Yaşamlarını, yaptıkları eylemlerin doğru ya da yanlış oluşunu "bu da neymiş" nidaları yükseliyor zihnimizden. Ben size şunu tam olarak şöyle anlatayım. Örülmüş bir hırka var. Ama hırkada bazı sıkıntılar var hıh işte yazar Ethem'i Ekrem'i Hülya'yı Nuten'i ve nicesini konuşturarak sökmeye başlıyor hırkayı. Sayfalar ilerledikçe zihninizdeki tüm sorular cevabını buluyor. Yer yer hüzünlü yer yer kapalı yer yer çiçekli manzaralar seyredeceksiniz.
Sinan Canan dan 
İFA: İnsanın Fabrika Ayarları nı okurken şöyle demişti:
"Ön yargılar, zihinsel enerjiyi en az düzeyde kullanmamıza yardım ederek, bu enerjiyi daha önemli ve yaşamsal işlevlere yönlendirmemizi sağlar. " Kitapta ön yargıya bir kez daha yakından baktım. Kolayımıza gelen etiket yapıştırma işini toplu olarak ne de kolay yapıyorduk. Biyolojik olarak yormuyormuş belki de ondan bu tembel ve kötü alışkanlığımız. Ama bundan sonra bu konuda yaptığımız he hamle bize arka planda neler
Sinan Canan dan İFA: İnsanın Fabrika Ayarları nı okurken şöyle demişti:
"Ön yargılar, zihinsel enerjiyi en az düzeyde kullanmamıza yardım ederek, bu enerjiyi daha önemli ve yaşamsal işlevlere yönlendirmemizi sağlar. " Kitapta ön yargıya bir kez daha yakından baktım. Kolayımıza gelen etiket yapıştırma işini toplu olarak ne de kolay yapıyorduk. Biyolojik olarak yormuyormuş belki de ondan bu tembel ve kötü alışkanlığımız. Ama bundan sonra bu konuda yaptığımız he hamle bize arka planda neler
Kapağının güzelliği içinin sırrını ele veren cinsten değil mi?
Kırmızı Pelerin küçücük bir kız çocuğunun babası tarafından cinsel tacize uğramasını anlatıyor. Yani acı var, ruh sancısı var, aşk var, sevinç var, ölüm var... Tacizler , tecavüzler çokça canımızı yakan bir konu. Toplumca ne bunun yaşanmasına ne yaşanıldığını duymaya ne de bu konuda konuşmaya asla cesaret edemeyiz. Kabul, yaşayana da dinleyene de anlatılması zor bir konu. Başına gelen kişinin psikolojisinin sağlıklı kalması çok zorken hâlâ anlatılmayan, utanılan, üstü örtülen ne acılar var. Ama şunu biliyoruz ki konuşmak birçok şeye iyi geliyor. Bu da sağlıklı bir toplum olmaktan geçiyor. Sağlıklı bir toplum da hocamın dediği gibi iyi, mutlu, iletişimi güçlü, duygularını ifade edebilen, ailesinin her daim yanında olduğunu bilen bilinçli çocuklar yetiştirmekle mümkün. Yine dönüp dolaşıp aileye geliyoruz. Her şeyin temeline. Katil de, kahraman da, tecavüzcü de, doktor da ailede yetişiyor hepsi bizim elimizde yani. İyi, doğru kombinasyonlar yaparsak ne mutlu bize. Yapamazsak ruhu yerle bir eden acılar kuşaktan kuşağa aktarılacak...
Korkmayın üzülmekten, incinmekten, yaşayanlar dayanırken okuyanlar da dayanabilir. Bunu yaşayan siz, arkadaşınız, kardeşiniz bir tanıdığınız olabilir.
Bazen gözyaşlarınıza hakim olamayacak bazen heyecandan içiniz kıpır kıpır olacak bazen yutkunamayacak bazen hızlıca okuyup ne oldu diye merak edeceksiniz. Evet evet hepsi aynı kitapta yaşanıyor. Yaşamasak da yakınlarımızda şahit olmasak da okuyarak onları daha iyi anlayabiliriz. Bu konuda bakışa, anlayışa ihtiyacımız var. Toplum olarak o insanların yanında olmayı hissettirmemiz, destek olmamız lazım. Daha fazla üstü örtülmüş acılar, kederler, insanın içini yiyen olaylar yaşanmasın. "Sahip çıkalım ki bu tacizi yapanlar sadece onlara
Bu kitabın gelirleri sokak hayvanlarının barınma, tedavi ve beslenme ihtiyaçlarının karşılanması için bağışlanacaktır.
Peki, hiç kedi başı okşadınız mı? Onunla bağ kurdunuz mu? Yoksa çekinip sevemeyenlerden misiniz? Ben uzun süre korkup onlardan mahrum bırakmışım kendimi sonra pişman oldum. Ki bir kediyle tanıştıktan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır, nettir bu. Hem ne demiş Anatole France, "İnsan ruhunun bir parçası hayvan sevgisini tadana kadar uyanmaz." sonra da hiç uyumaz.
Benim için bir yavruya acıyıp onun temel ihtiyaçlarını karşılamakla başlayan süreç onunla birlikte bir yaşama dönüştü. Aile bireylerinden biri olmuştu Piraye. Usulca sokulup yüreğimizde büyük bir yer edinmişti. 7 aylık birliktelik sonrası kaybettik ve bu çok acı geldi. Bu söylediğimi sadece yaşayanlar anlayabilir. Ve bir daha kedi sahiplenmeye cesaret edemedik. :(
Kitaba gelecek olursak 'İster insan olsun ister bir kedi, misafir olarak gelirsiniz dünyaya.' her köşe başına asılması gereken söz. Hayat kısa ve hayata gelişimizin birçok amacı var bunun bir kısmında hayvanlar için bir şey yapmak kimseye fazla gelmemeli diye düşünüyorum. Kitap tam bir hayvansever tarafından büyük bir içtenlikle yazılmış. Hem psikolojik hem dram hem de çokça hayvan sevgisi içeriyor. Ama kitabın konu alanı çok geniş mutlaka okuyun!
Kitabın ana karakterlerinden biri olan psikolog Ceyda güzel tasvirlerle ve altı çizilesi birden çok cümleyle başlıyor anlatmaya kendini, hastalarını... Ve o hastalardan biriyle kesişip asıl hikâye başlıyor. Hayvanlar bu kitabın süsü sanki. Onlarla kurulan bağların nelere sebep olabileceğini okudukça daha iyi anlayacaksınız.
Hayvanlarla bağ kurmamış olanlar belki inanmayacak ama gerçek inanın. Bu kitap hayata karşı yenilip mücadele etmeye gücü olmayanlara, elimden biri tutsa
Reklam