kırık dökük yıldızlar belirdi uzaktan
telsiz mevceleri ardım sıra koşturuyor
anamdan yolcu doğmuşum
yedi dağın yolları kalbimden geçer
salkım salkım mısralar gelir içimden
Kaf treninden düştü istasyonlar
Bavullar kilitlerini yuttu
Kadındı topuğu hayata takılan
Adamın sakalında yılların tozu
Bana yazmak zor gelince uyudu intihar.
Yakını gören camlarda ufuk çizgisi
Dudağında ağır küfürlerden kat izi
Rüzgârına taşınmış üç şehir, üç kıyamet
Alın yazının mürekkebi ıslak kalmış
O yarayı geri ver çocuk, sana yakışmamış