Mustafa Toy
@Mustoy
Şu anda okuduğu kitap
Canım-14 Eylülİnsana Dair
Canım-
İşte yalnızca bunu yazdım; ne yazacağımı bilmiyorum, düşünmedim de-öylesine, bu sözcüğü yazdım:-
Canım,
içimden akmağa çalışan özlem türkülerini geri itiyorum; onların yeri burası değil.-
'Karar verme', 'istemeyi isteme' demiştim. Bunlara şunu eklemek gerek: hiç kuşku duymama. Hem bu ikisinin temeli bu (ne kararından, ne de isteğinden kuşku duymamalısın), hem de her adımda yeniden kurulması gereken ilişkinin temel taşı.
'Güven' demiyorum mahsus: Güven saf birşeydir, epey de güçsüzdür-düşünülmemiş birşeydir, kendiliğinden olur: vardır ya da yoktur. Benim sözünü ettiğim 'kuşku duymama' ise bilinçlidir,düşünülerek takınılmış bir eylemdir.
Reklam
Cihanda aşk lazım...Aşk
Cihanda aşk lazım olduğu düşüncesi içine işliyordu.
"Kızım aşık mısın?"
"Seviyorum baba."
Seviyormuş, yani aşık değil diye düşündü o gün. İnsan aşıksa aşığım der diyorlar, aşk sevginin kıvılcımıdır diyorlar. İlla harıl harıl bir ateş olacak demiyorum kızım, ama kıvılcım olmadan ateş olmaz. Aşık insan aşık mıyım diye sormuyor kendine, aşık olduğunu biliyor. Aşık insan gördüm ben, oradan biliyorum, babaannen mesela dedene çok aşıktı. Babaannene bir gün sormuştum.
"Anne babama aşık olduğunu nasıl anladın?"
"Görür görmez hastalandım," dedi "o zaman anladım."
Sen de hasta mısın kızım?
Aşık değilsen kendine sorarsın. Seviyor muyum? Cevaplarsın. Seviyorum. Oysa olabilir demektir bu, seviyor olabilirim, seviyorum galiba, seviyorum evet, seviyorum.
Ateşe yürümek...Aşk
Madenci duygularla değil, düşüncelerle konuşuyordu o gece; yani öyle olduğunu söylüyordu, akılla konuşuyormuş, kalbin sesiyle değil.
Madenci aşkın mutlulukla bir ilgisi olmadığını söylüyordu; aşkı mutluluk, sevgi, bağlılık gibi şeylerle ilişkilendirmeden, tek başına düşünmek gerektiğini.
"En yakın benzeri tutkudur, ikisi de akıl tanımaz," diyordu.
"Aşk ateşe yürümek demektir," diyordu "ya da aşk seni ateşe çeker, pervane ışık gibi, er geç yanacaksın, ama yandığına değer. İyi de insan bu hastalık için mi yaşıyor yanş diye sorarsan, evet, aşk yoksa yaşamaya değmiyor bu hayat."
Hayata dair 1Hayata Dair
O bu yaşama inadının çok saçma olduğunu düşünürken Şükran berbat hayatından şikayet etmeyi aklına bile getirmiyordu. Hayatı çözmüş, kabullenmişti çünkü, hayat böyle bir şeydir, eziyettir, sıkıntıdır, dertler bütünüdür, kaderin en sevdiği şey oyundur ve oyunbaz kaderle kavga etmenin bir faydası yoktur...
Hayat başı sonu belirsiz, bulut gibi dağınık, ansızın yön ve biçim değiştirme yeteneğine sahip bir şey. Hayat tanımlanamayan bir şey. Hatta belki sadece bir fikirdir hayat, daha ötesi değildir. Böyle tanımsız bir bulutta nasıl bir yol olabilir ki. Hem bir yol bulabilse önce kendi giderdi arkasında izini bile bırakmadan.
Reklam