Etiraf etməliyəm ki, Məsudə Cabbarın bu kitabı ilə tanışlığımız bir az çətin başladı. İlk səhifələrdə mənə çox səthi gəldi, hətta iki dəfə yarıda qoyub "vaxt itkisidir" deyə düşündüm. Amma nə yaxşı ki, səbr edib davam etmişəm...Yazarın fikirləri səhifələr irəlilədikcə dərinləşdi.Bu mənə bir daha sübut etdi ki, bir kitabı sona qədər oxumadan nə əsər, nə də yazar haqqında qəti fikir bildirmək olmazmış..
Xoşbəxtliyə doğru qaçarkən nələri qurban veririk? Və o mənzilə çatanda həqiqətən əlimizdə nə qalır?...Hər kəsin öz hekayəsinin qəhrəmanı olduğu bu dünyada daxili səsinizi dinləmək üçün bu kitab gözəl bir bəhanə olacaq...
Əgər siz də kitabın ilk səhifələrinə görə qərar verənlərdənsinizsə, bu kitaba bir şans verin. Bəzən hekayənin ruhu bizə bir az gec toxunur...