“Bütün bunların sona ereceği günler nasıl gelecek ülkemize, ne zaman huzur içinde yaşayacak bu vatanın evlatları, bu ülkenin insanları?” sorusuyla bitirdi sözlerini. İçine çöken umutsuzluk sesinden yayılıyordu bahçeye.”
“Dünya, bir haksızlıklar dünyasıydı. İnsanlar sömürülüyordu. Emeğe, alın terine ve gözyaşlarına kimsenin aldırdığı yoktu. Bugün de yine kimsenin aldırmadığı gibi.”