“Gözlerin olmasaydı, beni ağlatmasaydı
Alıp giderdim başımı uzak iklimlere yarın
Hani bahar gelince pembe güller açar ya
Senin de öyle mektupların.” Yavuz Bülent Bâkiler
“Haritasız ve dümensiz kalmış, gideceği bir limanı olmayan bir gemiydi. Kendini akıntıya bırakıp sürüklenmek,en azından hareket etmek, hayatta kalmak demekti ki içini acıtan şey de zaten buydu; yaşamak…”