Bizim gibi olmayanı dışlamak aslında biz insanların doğasında var. Kendimizi daha huzurlu hissetmek, içinde yaşadığımız topluma aidiyet duygumuzu daha yükseltmek için, bizler hep birbirimize benzemeye çalışırız. Bunun ilk örneğini evinden çıkıp okula başlayan çocuklarda görürüz. Bu nedenle okullarda forma ya da okul önlüğü giydiririz çocuklarımıza. İnsanların dış görünüşleri, giyim kuşamları, davranışları, konuşmaları, hal ve hareketleri ne kadar birbirine benzerse o kişiler kendilerini o toplulukta o kadar huzurlu ve oraya ait hissederler.
Kendimizi çirkin görürsek başkaları da bizi çirkin görür. Başkaları bizi kendimizi gördüğümüz gibi görürler. İnsan kendinde bir şeyin olduğuna inanırsa, ister olumlu olsun ister olumsuz, bunu yansıtacak şekilde davranır. Sürekli onu başkalarına gösterir. Bu başlangıçta ruhun yarattığı bir şey olsa bile, önce başkaları için gerçek olur,sonra da kendi için.
Sonuç yerine sürece aşık olduğunuzda kendinize mutlu olma izni vermek için beklemeniz gerekmez. Sisteminizin işlediği her an bir tatmin duygusu yaşayabilirsiniz.