Es

Hayat sanki sadece gözlerimin eriştiği yerlerden, içinde yaşadığım zamandan ibaretti.
Reklam
İçimde gittikçe sönen doğruluk duygusu henüz titreşmekteydi.
İçinde yine serseri duygular baş kaldırıyordu. Bunlar hiç bir makul sebep göstermeye ihtiyaçı olmadan ruha baskı yapan , akıl ve irade kaçaklarıydı.
Aklına bir atasözü gelmişti. Çekirge bir sıçrar, iki sıçrar... Sonra birden silkindi, saçma diye mırıldandı. Hakikatende saçmaydı. Telefonda o kelimeleri fısıldayanın kendisi Olduğunu kim bilebilirdi?
Bu odanın bu kadar basit döşenmiş olmasının sebebini, şimdi anlıyorum diye düşündü. Adamın şahsiyeti o kadar kuvvetli ki ne bir süse ne de ona benzer bir şeye ihtiyacı var.
Reklam