Nagihan sefil
@NagihanSf
Göz kamaştıran bir çağın çöküşü.
Bize yiyecek getirenlere özgür insanlar derdik. Ne şaka ama… Yöneten sınıflar olarak bizler bütün toprakların, bütün makinelerin, her şeyin sahibiydik. Yiyecek getirenlerse bizim kölelerimizdi. Ellerindeki bütün yiyecekleri kendimize alır, aç kalmayıp çalışarak bize yiyecek getirmeye devam etsinler diye onlara da azıcık bir şeyler verirdik.
Reklam
Ben bir silgiyim, sildiği her satırın yükünü ruhunda taşıyan.
Ben bir odayım, hiçbir eve ait olmayan.
Her bir pencere camının ardında her daim yazgının beklediğini, her bir kapının bir yaşantıya açıldığını, bu dünyadaki çeşitliliğin her yerde hazır ve nazır olduğunu ve en kirli köşenin bile böceklerin gayretkeş parıltısının çürümesi misali biçimli yaşantılarla kaynadığını bir kez daha hissettim.
Yabancı olduğumuz her şeyin bir parçası olduğumuz gerçeği.
Burada bana uygun hiç bir şey olmadığı ama yine de her şeyin benim bir parçam olduğu duygusu vardı içimde…
