Beyin hastalığı modeli dört temel gerçeği gözden kaçırmaktadır: (1) birbirimizi bozma kapasitemiz birbirimizi iyileştirme kapasitemize denk gelir. İlişkileri ve toplumu iyileştirmek refahımızı iyileştirmenin temelidir; (2) dil, deneyimlerimizi aktararak kendimizi ve başkalarını değiştirme, bildiklerimizi tanımlama ve genel bir anlam bulma gücü vermektedir; (3) nefes alma, hareket etme ve dokunma gibi bedenin ve beynin istem dışı olarak adlandırılan işlevlerini de içerecek şekilde kendi fizyolojimizi düzenleme yeteneğimiz vardır ve (4) çocukların ve yetişkinlerin kendini güvende hissedebileceği ve gelişebileceği ortamlar yaratmak için sosyal koşulları değiştirebiliriz.
Travmanın ardından dünya bunu bilenler ve bilmeyenler olarak kesin şekilde ikiye ayrılır. Travma yaşamayan insanlara güvenilmez çünkü bunu anlayamazlar. Üzücü bir şekilde bu ayrım eşleri, çocukları ve iş arkadaşlarını da kapsar.