Necip G.
@NeGe
Native Content Manager @ Demirören Medya
“Her okur oturduğu koltukta birer Crusoe’dur.” (Alberto Manguel)
"Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir." (Jorge Luis Borges)
Şu anda okuduğu kitap
Şule Gürbüz'ü ilk defa Kıyamet Emeklisi ile tanıdım. Büyük umutlarla alıp okumaya başlamıştım. Hatta ilk sayfalardan da akıcı olabileceğini düşünmüştüm.
Sayfalar ilerledikçe bu fikrim değişti. Yazarın olay örgüsünden kolayca kopup başka kişilere ve hayatlara geçişi, hikayeyi geri toplamak adına akıcılığı yavaşlatan bir etmendi. Örneğin uzun süre adını görmeyeceğimiz Nuhu karakterinin hayatından kesitleri okumaktansa Aziz'in babasının neden susma orucu tuttuğuna dair yahut ailesine dair daha fazla bilgi okumak isterdim.
Keza derinlemesine durum tespitleri, yer yer monologların uzunluğu, felsefi sorgulamaların ve anadolu kültür motiflerinin metne yedirme girişimini zoraki buldum. Belki de yazar anadolunun samimiyetini bektaşilik kültürü ile süsleyerek içleri sıcacık etmek istemiş olacak. Esasen bir miktar etti de.
Lakin burada da bektaşilik farklı lanse edilmiş. Tasavvuf kültüründe şeyh, keşf ve keramet sahibidir. Kitapta şeyhin keşfi açık, kerametini Aziz'e ve müridlerine gösteriyor ancak metax içki sahnesinde kendine güvenmeyen, Aziz'in içki konusunda ne düşündüğü hakkında meraklanan bir şeyh görüyoruz.
Bunun dışında değinme ihtiyacı hissettiğim bir durumdur ki tekke evliyaullaha müridana emanet, Allah zikrinin yapıldığı bir mekandır. Çoğu divanda geçen içki ve sarhoşluk metaforları ilahi aşk ile ilişkilendirilir ki bu da tasavvuf büyükleri tarafından kınanmıştır. şeyh içki içmez. İçki içiyorsa şeyh değildir. Bu konulara yabancı insanların tasavvuf yoluyla alakalı olarak yanlış fikirler edinmeleri de olasıdır.
Sonuç olarak romandaki tüm temaları kendi özellerinde düşündüğümüzde yazar iyi seçimlerde bulunmuş ve ciddi bir emek ortaya koymuş. fakat kalem noktasındaki iddiası kelimeleri de fikirleri de yorgun düşürmüş.
Bu ve bunun gibi birçok sebepten dolayı üzülerek
Necip G.
Bir süredir kitabı araştırıyorum. 2 cilt olduğu için başlamadan önce, vereceğim zaman ve enerjiye değip değmeyeceğini ölçmeye çalışıyorum. Bu süreçte bu tip yorum ve incelemeler fikir edinmek için çok değerli. Emeklerinize sağlık. Keyifli okumalar...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Ben senin resmine değil de sana âşık olsaydım o zaman ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme, belki de alay edecektin sevgimle. Halbuki resmin bana dostça bakıyor, iyilikle bakıyor ve ebediyen bakacak. Hayır! Benimle resminin arasına girme. İstemiyorum seni! Ben senin yalnız resmine aşığım.”
Necip G. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Bir çeşit zaman tüneli gibiydi:) Pamuk gibi olduk gece gece... Eski İstanbul, yağmur sesi ve anlamına sözlerin yetmeyeceği bir aşk hikayesi... Restorasyon da harika olmuş. Artık gerçek dünyaya dönebiliriz:)
“Ben senin resmine değil de sana âşık olsaydım o zaman ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme, belki de alay edecektin sevgimle. Halbuki resmin bana dostça bakıyor, iyilikle bakıyor ve ebediyen bakacak. Hayır! Benimle resminin arasına girme. İstemiyorum seni! Ben senin yalnız resmine aşığım.”
Necip G. isimli okura yanıt verildi
Necip G.
Esra Koç Uçar Tamam ikna oldum:) Martin Scorsese'nin başında olduğu bir ekip yapmış hatta restorasyonu. En azından başlayım, olmazsa sonra devam ederim. Teşekkürler...“Ben senin resmine değil de sana âşık olsaydım o zaman ne olacaktı? Belki bir kere bile bakmayacaktın yüzüme, belki de alay edecektin sevgimle. Halbuki resmin bana dostça bakıyor, iyilikle bakıyor ve ebediyen bakacak. Hayır! Benimle resminin arasına girme. İstemiyorum seni! Ben senin yalnız resmine aşığım.”
Necip G.
Şu an Mubi'de ne seyretsem diye gezinip duruyorum:) Bu filmle birkaç defa karşılaştık ama şu an o modda mıyım emin olamadım. Üzerine bu iletiyi gördüm. Bu bir işaret olabilir mi Esra hanım? :) İyi seyirler...