Nebulous
@Nebulous
1 Ocak
8 okur puanı
Temmuz 2019 tarihinde katıldı
Başta Kendime ve Hepimize Bir Eleştiri·566 syf.·Tarih
10/10
2018 10. kitabı
Kitabı okumaya başladığımda ilk sayfalarda yer alan röportajdan sık sık alıntılar paylaştım. Amacım biraz da yakın tarihimize ait ama pekte kimsenin bilmediği bu çarpıcı kitabın keşfedilmesi, farkındalık oluşturmaktı. (Yoğun alıntı bombardımanım üzerine rahatsız olup takipten çıkanlar oldu açıkçası bu beni sevindirdi. Beni takip eden insanların kendisinin hiçbir derdi olmayıp, dışarıdaki hayatları umursamadan telefon başında melankoli arayışında olup, hayali ızdıraplar çekmeyip gerçek peşinde olanları sıkıcı bulan insanlardan oluşmasını istemem, ki öyle beğeni takipçi kasma derdim de yok. ) Fakat röportaj bitip anıların bazı sebeplerden dolayı öyküleştirilmiş haline geçiş yapınca parmaklarım titredi, nefesim sıkıştı ve alıntı yapamadım. Sebebi sadece minik kısmı değil kitabın baştan sona herkesin okumasını istemem mi yoksa alıntıya üstünkörü bakıp geçilmesi ve bu saygısızlıkta rolümün olmasına korkum mu bilemiyorum. Belki de asıl sebep yazmaya dayanamayacağımdı. Sonra durup kendime senin baban anıların geçtiği tarihte o yörede görev yapıyordu diye mi bu tepkilerin, hadi baban dönenlerden değil de şehit olanlardan olsaydı ne tepki vermeyi düşünüyordun, bu yaptığın bencillik değil nedir? …. şeklinde uzayıp giden tonla şey söyledim ama hiç bir çıkışım boğazımdaki yumruyu geçirmedi, aksine artırdı. Sonra yaşamımı sorguladım, geçmişi, bugünü, yarınları, hataları, hepimizi, her şeyi… Bu insanlar (sadece son yüzyıl değil bu topraklar için can vermiş tüm şehitler) neden şehit oldu sorusuna hepimizin cevabı az çok biz rahat yaşayalım şeklinde oluyor ama biz bu rahatı çok yanlış anlamışız. Örneğin ben, bir öğrenci olarak 1-2 saat ders çalışayım sonra nerede boş iş var ben orada şeklinde bir hayat süreyim diye değil ki önce ülkemi sonra dünyayı daha doğrusu insanlığı sürekli bir
Nebulous
Müthiş bir inceleme,yüreğinize sağlık.Ben bir gaziyim ve tam olarak bahsettiğiniz değerler uğruna Hayatımdan vazgeçtim.Bu durumu anlayan bir insanın satırları çok değerli.Teşekkürler
Reklam
Dolayısıyla deha dediğimiz şey sıradan günlük hayat için sahip olunacak en son şeydir, bunun için uygun olan normal zihinsel kabiliyetlerdir, bütün sıradışılıklar gibi bu da bir dezavantajdır. Çünkü zihinsel melekelerin bu şekilde genişlemesiyle dış dünyanın sezgisel kavranışı, öylesine büyük bir nesnel açıklığa kavuşmuş ve iradenin hizmeti için gerekli olandan o kadar çok fazlasını sağlamış olur ki, bu fazlalık böyle bir hizmeti kolaylaştıracağına doğrudan doğruya onun için bir engel, bir ayak bağı haline gelir.
Buna karşılık şeylerin bütünüyle yüzeysel biçimde düşünülüp değerlendirilmesi iradenin hizmetinin görülmesi için yeter- lidir; çünkü bu onların bizim şimdilik belirli hedeflerimizle ve bunlarla yakından ilgili olan şeyle münasebetinden başka bir şey sağlamaz.
Nebulous
Plantinga sağolsun,sağlam argüman