Necla
@Necla337
“İki gözümün çiçeği
Gözünü seveyim, iyi bak kendine
Hasretle selam ederim”
open.spotify.com/track/0aQFsNltI...
Reklam
“Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık.”
Ayrılık ne biliyor musun? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte…İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini, birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ödünç sesle konuşan kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun. İnsanın yaşlandıkça kendi kuyusuna düşmesi. Bir kadının yatağına uzanan kül bağlamış bir gölge. Saçına rüzgar, sesine ışık düşürememek kimsenin. Parmaklarını sözüne pınar edememek. Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arası bir ayrım kalmaması…Ayrılık o küçük ölüm, usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.
Kendine iyi bak. Bir daha hiçbir ana doğurmaz seni. Bir daha hiçbir cihan bulamaz seni. Tekrar öperim.
Okyanusun içinde kendi soluğunu tüketen bir denizaltıdır ev, canlılar geçer pencerenin önünden, su götürür yeryüzünü.
Reklam