(…)Bugün huzurluyum tüm kırgınlıklarımla,sevgimle,sevdiklerimle ve de kayıplarımla huzurlu hissediyorum. Tüm günümü pijamalarımla geçirdim,filmimi izledim,uyudum,güldüm ve neredeyse hiç hüzünlenip kederlenmedim, kırıldığım insanları elbette düşündüm,aklıma geldi bir boşluk ve hissizlik oluşuyormuş gibi hissettim.Ve de olumsuz bir durumun her an can acıtmadığını çok iyi anladım,çoğu zaman acılarımız,hüzünlerimiz bizimledir,insan onları hissedebildiği ölçüde hayatta olduğunu
hisseder ve her zaman bir çözüm yolunu aramaya çalışmak ve bunun farkında olabilmek o kadar kolay değildir.
Doğaya uygun yolda yürüyeceğim,toprağa düşüp huzura kavuşuncaya kadar.Son nefesimi her gün solduğum havaya emanet edip,babamın tohumunun,annemin kanının,süt annemin sütünün kaynağı olan,yıllardır beni besleyen,adımlarımın destekçisi,sayısız yolla sayısız faydasını gördüğüm toprağa düşeceğim.