Sevgili Alein Kentigerna beni yine yanıltmadın...
Senin kim olduğunu, nereli olduğunu, kaç yaşında olduğunu, eğitim durumunu ve hatta kadın mı erkek mi olduğunu bile bilmediğim halde, seninle ilgili tek bir şeyden eminim; müthiş bir polisiye yazarsın. Umarım bu yazdıklarımı okursun veya hissedersin. Bu harika kitaplar için sana çok teşekkür ediyorum.
Alein Kentigerna 'ın hangi kitabını okumuşsam istisnasız çok beğenmişimdir ki, poliseye çok okumuş biri olarak kurgular beni kolay kolay tatmin etmez. Ama her kitabında olduğu gibi yazar, bu kitapta da beni büyülemeyi başardı.
Olay örgüsü, konu, kurgu hepsi de neredeyse kusursuzdu. Zorlama veya boşlukta kalan hiçbir konu yok diyebilirim. En dehşet verici olanı da sonuydu. O sona da ters köşelere düşe düşe ulaştım. Polisiye okurların en sevdiği polisiyeler katili tahmin edemediklerimizdir. Hele ki bir kaç defa ters köşeye düşmüşsek bayılırız. İşte Bir Psikopatın Günlüğü tam da öyle bir kitap. Bir de kitapta tek vaka değil, hepsi sonunda veya yavaş yavaş çözüme ulaşan bir kaç olay var. Ve de özellikle sonu kitaplarda alışılagelmişin dışında sıradışı bir şekilde bitti.
Sevdim mi? Bayıldım.
Tavsiye ediyor muyum? Polisiye severlere kesinlikle...
Psikolojik yönü daha ağır basan bir kitap.Bir çok kişi gibi benimde beklentilerimin altında çıktı.Okumasam eksik kalır mıydı? Sanmam.Bir kitap çok okunuyorsa her zamn iyi midir bence değil.Meraktan okunur ve okunma sayısı artar.Sonuçta her okuyan istediğini bulamaz ama okuma sayısınıda azaltmaz.
Psikolojik yönü daha ağır basan bir kitap.Bir çok kişi gibi benimde beklentilerimin altında çıktı.Okumasam eksik kalır mıydı? Sanmam.Bir kitap çok okunuyorsa her zamn iyi midir bence değil.Meraktan okunur ve okunma sayısı artar.Sonuçta her okuyan istediğini bulamaz ama okuma sayısınıda azaltmaz.