Neslihan Ergönen
@Nesbal
16 okur puanı
Eylül 2019 tarihinde katıldı
“Bu Dinciler O Müslümanlara Benzemiyor”. Soner Yalçın tarafından yazılan 440 sayfalık kitap Doğan Kitap tarafından 2009 yılında yayınlandı. Soner Yalçın Türkiye Politika konularında çok deneyimli bir gazeteci ve yazar. Benim de daha önce okumuş olduğum “Efendi”, “Bay Pipo”, “Beyaz Türkler’in Büyük Sırrı”, “Siz Kimi Kandırıyorsunuz” gibi kendi alanında haftalarca çok satanlar listesinde kalmış kitapların da yazarı. Hal böyle olunca kitaptan beklentiler haliyle yükseliyor. Peki kitap beklentileri karşılayabiliyor mu? Kitap tabii ki çok ciddi araştırmalar sonucunda yazılmış. Bunu kitabın her satırında görebiliyorsunuz. Kitabın ilk bölümleri okumak için biraz daha zahmetli. Ciddi anlamda dikkat ve konsantrasyon gerektiriyor. Hatta ben isimler arasında kaybolmamak için not almayı tercih ettim. Dinci liberal ittifaklar, sağ sol çatışmaları, solun yok olması için çeşitli ülkelere yapılan müdaheleler ve bunun sonucunda sağ kanadın ve “dinci” kesimin geliştirilmesi çok detaylıca anlatılıyor. Bizim yakın geçmişimizde yaşadıklarımızın aslında başka ülkelerde de nasıl benzer senaryolarla hayata geçirilmiş olduğunu okumak bazı kesimler için şaşırtıcı olabilir. Ancak kitap sonlara doğru ismiyle ve başlardaki konularla hiç ilgisi olmayan bir yöne sapıyor. Oğullarını kaybetmiş edebiyatçı babalar ve bu kayıpların onların hayatlarına etkisi ile Lenin’in soy araştırması kitabı değişik bir yöne götürüyor. Her ne kadar okuması daha kolay ve ilgi çekici konular olsa da kitaptaki anlam bütünlüğünü bozması sebebiyle benim çok hoşuma gitmedi. Ne okuyordum ben diye kitabı kapatıp başlığına baktığım oldu. Yine de araştırma- politika tarzı kitaplardan hoşlananlar için okunması gereken bir kaynak.
Reklam
Kayıp Sembol - The Lost Symbol Dan Brown’ın 2009’da yayınladığı 5. kitabı. Polisiye, gerilim ve gizem türündeki romanın başlıca karakterleri Robert Langdon (kitabın kahramanı, Harvard Üniversitesi’nde simge bilim profesörü), Mal’akh (vücudu dövmelerle kaplı bir Mason, kitabın kötü adamı), Peter Salomon (Smithsonian Enstitüsü’sünün Genel Sekreteri, milyarder hayırsever, Mason), Katherine Salomon (noetik bilimci, Peter Solomon’un kız kardeşi). Dan Brown; Da Vinci Şifresi, Melekler ve Şeytanlar'dan sonra Kayıp Sembol'de insanlığın yüzyıllardır beklediği bir gerçeğin peşinde..Harvard Simgebilim Profesörü Robert Langdon, Kongre Binasında konferans vermesi için yakın bir arkadaşından davet alır. Ancak,Washington'a varır varmaz oldukça garip bir durumla karşı karşıya kalan profesör, kendini korkunç bir oyunun ortasında bulur. KongreBinas'na bırakılmış olan bir sembolün -yakın arkadaşı Peter Solomon'ın kesik eli- varlığını haber veren bir telefon, Langdon'ı hiç de yabancısı olmadığı bir dünyaya davet etmektedir. Antikçağlarda kullanılan bu sembolik çağrı, daveti alan kişiyi ezoterik bilgeliğin hüküm sürdüğü, çok eskilerde kalmış kayıp bir dünyaya sürükleyecektir. Sonu belli olmayan bu mistik daveti arkadaşını kurtarmak için kabul eden Langdon, bir anda masonik sırların, saklı kalmış tarihin ve o güne dek görmediği yerlerin gizli dünyasında inanılmaz bir gerçekle yüzleşmek zorunda kalır. Artık cevaplanması gereken sorular vardır: İnsanlığın Altın Çağı, açılmaması gereken bir kapının aralığından sırlarıyla birlikte yok mu olacak, yoksa hikmetin ışığında tüm soruların cevapları mı bulunacaktır?...Yazarın Da Vinci Şifresi ve Melekler ve Şeytanlar kitapları filme uyarlanmıştı. Her iki filmde de Prof. Langdon’ı Oscar ödüllü Tom Hanks canlandırmıştı. Aslında Kayıp Sembol’ün de filme
Bitmez diye düşünmeye başlamıştım ki bitti! Niye böyle oldu anlayamadım. Ece Temelkuran’ın diline de aşinayım aslında, daha önce okumuşluğum var. Hiç yarım kitap bırakma huyum yoktur, ölsem bitsem sonuna kadar okurum. Her başlanan kitabın bitirilmeyi hak ettiğine inanırım ve bitirilmezlerse üzüleceklermiş gibi gelir. Kitapları canlı yerine koyduğum doğrudur . Var mı acaba psikolojide bunun bir açıklaması . .
Neyse, sadede gelelim. Bu kitabın akmama konusu nerdeyse kitabı yarılayıncaya kadar devam etti. Sonrasında biraz açıldı, kabul ediyorum. Ben en çok babasının Filipina’ya yazdığı bölümleri beğendim. Bence her biri çok duygusaldı. Ortadoğu gerçeğini bu kadar iyi analiz edip bunu romanın içine böyle güzel harmanlayabilen yazar az bulunur düşüncesindeyim. Sanırım kendisinin de yılın belli zamanlarında Beyrut’ta yaşaması Ortadoğu meselesini bu kadar iyi analiz edebilmesini kolaylaştıran bir faktör olmuştur. Başta birbirinden ak ile kara gibi kopuk karakterlerin yolları kitabın sonunda beklenmedik bir biçimde kesişiyor. Ama bu o kadar sonlara doğru oluyor ki insana olayların keyfini çıkartacak fırsat tanımıyor. .
Reklam