Kendine bir bak... ve düşün! Kimsin sen ? Bir hiç... o kadar. Meteliksiz bir zavallı! Git de aynada kendini bir incele ve kafandan geçirdiğin şeylere hakkın olup olmadığını düşün!
... mutluluktan neredeyse kahkaha atacaktı. Ama bu hayatta hiçbir şey uzun sürmez; ikinci kez duyduğu mutluluk da ilkine oranla pek cansızdı. Üçüncü kez duyacağı mutluluk biraz daha zayıflayacaktı, en sonunda da yok olup gidecekti. O da eski ruh haline dönecekti, tıpkı taşların suda sektirilmesiyle oluşan halkaların bir süre sonra kaybolması gibi...
"En kuvvetli insanın bile bazen ne kadar zayıf anları, istediğinin tam aksini yapmaya mecbur olduğu dakikaları bulunduğunu nasıl inkar edebiliriz? Böyle hadiseler hiçkimseyi olduğundan daha fena, yahut daha iyi yapamaz!"