Nevnihalç
@Nevnihalce
Çok okur, yazar.Kedi, ağaç, çiçek sever..
Edebiyat
Lisans
1980
116 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Annemin Uyurgezer Geceleri
Kitapçı raflarında elime aldım ilk defa kitabı. Arka kapak yazısını okuyunca almaya karar verdim. Çok zevkle,merakla okudum.Çünkü hikaye çok sürükleyici ve bizden.
Hayata bakış açıları, eğitimleri, kuşakları farklı üç kadının, anneanne-anne-kız, hikayesi.
Onların kişisel hayatlarının trajedisiyle birlikte ülkede değişen sosyoekonomik, kültürel şartları da arka planda izliyoruz.Bu benim sevdiğim bir durum. Romanların çok iyi birer sosyoloji kaynağı olduğunu düşünürüm. Çünkü her roman sadece yazarının değil devrinin de bir ürünüdür.Mesela Rus romanları olmasa çarlık Rusyasının ekonomik koşullarını, insanların sefaletini nasıl öğrenecektik.
Romanda ana karakter Şehnaz…Ekonomi alanında profesörlüğe yükselen bir akademisyen olan ve babasız büyüyen Şehnaz, üniversite hocasıyla bir ömür yaşadığı toksik ilişkisiyle yıllarca kendi içinde derin bir çelişki yaşıyor.Narsist erkek profilinin tam bir örneği olan E. yi yazar, kötü bir son yazarak bence biraz cezalandırıyor.
Şehnazın annesi son derece kurallı yaşayan tipik bir cumhuriyet öğretmeni. Bir gün uyurgezer olunca Şehnaz, geçmişe dair gerçekleri birer birer annesinin ağzından alıyor. Bütün hayatinin sırları da böylece çözülülüyor.
Okuması keyifli, sürükleyici bir kitap.
Reklam
Büyük Defter
Kitabı sevdiniz mi dediler. Tabii ki hiç sevmedim. İnsan böyle bir kitabı severek okumaz ki. Olsa olsa kaşlarını çatıp dişlerini sıkarak, gözlerini kocaman açıp merakla okur.Evet. Roman çok akıcı. Çok kısa sürede bitirdim. Kurtulmak mı istedim meraktan mı öldüm artık siz istediğinizi seçin. Evet savaşın acı gerçekleri, çirkin çıplak yüzü. Ama savaş, ensest, pedofili, tecavüz, ruhsal hastalık, göç, mültecilik hepsi aynı pakette. Bana biraz fazla geldi açıkçası. Bu yüzden kapağı kapatır kapatmaz unutmaya karar verdim. Ancak yazarı merak edip araştırdım. 2. Dünya savaşını yaşamış ve muhtemelen birçok olaya şahit olmuş.Yani eser yarı otobiyografik. (Ama röportajlarında subay sahnesini ( mazoşist, pedofili, pornografi) yazmaktan pişmanlığını dile getirmiş.)
Yazarın neden böyle mesafeli, sert bir dil kullandığını da anlayabiliyor insan.
“Stephen King,
‘Her zaman yazacağım kitapların bir tür kişisel saldırı gibi olması gerektiğini düşündüm ki, bence her romancı böyle yapmalı. Masanın karşı tarafından biri uzanıp iki eliyle yakanıza yapışmış ve sizi tartaklamış gibi bir his bırakmalı. Aklınızı başına getirmeli…
Eğer bir okurdan ‘yemeğim boğazımdan geçmedi’ diye bir mektup alırsam, o anki hissiyatımı ancak harika sözcüğü özetleyebilir.’” Diyor.Bu kitap bunu fazlasıyla yerine getiriyor. Keyifli okumalar diyemiyorum. Hassas insanlara tavsiye edemiyorum. İsteyen okusun tabii.
