Nihan MU
@NihanMu
29 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
"İnsan, yedisinde neyse yetmişinde de odur!" derler. Âmenna! Fakat yedisinde neyse on yedisinde, hattâ yirmi yedisinde, pek o kadar "o"değildir de ancak kırka doğru tekrar yedisine benzemeye başlar.
Hayvan yavruları gibi ne yaptıklarını, ne istediklerini bilmeyen birtakım abuk sabuk mahlûklara uyarak tatlı canımı sıkıntıya sokmaktan ne çıkacak?
Anlattığım sanki uydurulmuş değilde,sanki bütün kelimelerin bana başka birisi usulca fısıldıyormuş gibi,cümleler birbiri ardından ağır ağır diziliyordu:"Venedik'ten Napoli'ye gidiyorduk,Türk gemileri yolumuzu kesti..."
— Sizin toprağınız benim toprağım, sizin eviniz, benim evim, burası için, buranın çocukları için bir ışık, bir ana olacağım ve hiçbir şeyden korkmayacağım, vallahi ve billâhi, dedi.
— ...Kimse kimsenin olamaz. Eşya bile bizim değil. Yani senin dediğin mülkiyet insan için de, eşya için de olmamalı. Sevdiğimiz her şey esasen bizimdir. Kalbimizin içindedir. Ona o kadar sahibiz ki, dünyanın orduları kalbimizden onu koparıp atamaz.
