"Dünya sahip olunacak yer değildir âhiler.
Dünya bu fâni hayat için ve bu beden için çok büyük lâkin gönül denen derya için bir damladır ancak."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Zaman, başarı ve başarısızlık arasındaki boşluğu büyütür. Zamanı neyle beslerseniz zaman onu katlar. İyi alışkanlıklar zamanı müttefekinize dönüştürür.
Canım kâri , görmek bir şeye hudut koymaktır belki. Ya görmeden yaşayanlar, bizim anladığımız gibi dünyayı anlamayanlar? Hem görmek için illa göz mü gerekir ki? Bence hayır. Bazıları bakmasa da görür, gözleri görmese de bilirler.
Öğretme ve öğrenme bir paranın iki yüzü gibidir. İyi dengelendiği zaman ikisi de hakikati keşfetme ve keşfettirme sürecini ifade eder. Eğer denge kurulursa öğretme ve öğrenme hayatın birbirinden farklı iki ayrı gerçeği değil tek bir gerçeği haline gelir. İnsan öğretirken öğrenir ve böylece öğrencilik ve öğretmenlik dalga dalga birbirini izler. O nedenle insanın öğrencilik ve öğretmenlik rolleri sürekli değişir. Dolayısıyla öğrenme ve öğretme hayatın devam eden gerçeğidir. İnsan öğrenerek ve öğreterek yaşar.
