İnsanın ideali, o kadar yüce olmalıdır ki asla bir noktada durmasın, bir yere bağlı kalmasın. Yoksa bu ideal duruşa maruz kalır ve duruş da anlamsızlık, abes ve boşlukla sonuçlanır.
Bugün tabiat, tarih, toplum zindanından kurtulan insan boşluğa düşmektedir. Niçin?
Çünkü dördüncü zindanın tutsağı olan insanın önceki üç zindandan kurtuluşuyla mutsuzluğu da başlıyor.