“Kimsin sen ey okuyucu, bundan yüzyıl sonra şiirlerimi okuyan?
Sana baharın bu zenginliğinden, şu ilerideki bulutlardan tek bir altın çizgi gönderemiyorum.
Kapılarını aç ve dışarı bak!
Çiçek açan bahçeden, yüzyıl önce solmuş çiçeklerin kokulu anılarını topla.
Bir bahar sabahı mutlu sesini yüzyıl ileriye gönderen hayat dolu sevinci kalbinde duy derim!”
“Etik insan, kader veya süslü boş laflar kadar hiçbir şeyden korkmaz çünkü bu tür şeyler şefkat kılığına girerek onu kandırıp sahip olduğu hazinesini yani özgürlüğünü alabilir.”