mısra
@Nymphaea
Umut mu ? Umut her zaman var. Umutsuzluk diye bir şey yok.
Deniz Gezmiş
1756 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Şeylerin Hikâyesi animasyon filmini yapan Annie Leonard, süpermarketten beş dolara aldığı bir radyonun nasıl bu kadar ucuza satılabildiğini merak ediyor. Güney Afrika’da çıkarılan koltan madenini, Meksika’daki çocuk işçiler radyo haline getiriyor ve bu mal binlerce kilometre kat ettikten sonra raflardaki yerine geçiyor. Eğer bütün bu masraflar ürün fiyatına yansımış olsaydı, çok daha pahalı olması gerekecekti, ama Amerika’nın Irak’ı işgali sayesinde elde ettiği ucuz petrol ile köle emeği sayesinde elde edilen ucuz maliyet birleşiyor ve gerçek bedeller “dışsallaştırıldığı” için tüketiciye yansımıyor. Baş tacı edilen tüketicinin ödemediği bedeli aslında şu kesimler ödüyor: Metaları üretirken kendileri de en değersiz metaya dönüşen işçiler (üretim), taşımasını yapan emekçiler (dolaşım), süpermarkette (çok düşük ücretle) çalışan kasiyerler (hizmet) ve bütün bu aşamalarda doğanın kirletilmesinden (hammadde çıkarımından, sentetik kimyasal içeriğine, plastik ambalajların oluşturduğu yüzlerce yıl yok olmayan çöpe kadar) doğrudan ya da dolaylı etkilenen şimdiki ve gelecek kuşaklar.
Sayfa 175 - Yordam Kitap
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
şu anda devletlerden daha güçlü olan ve yaşadığımız hayatı her açıdan kuşatan ve biçimlendiren şirketlerin, insanları da kendi suretlerinde yaratmış olduğu. 19. yüzyılın sonundan itibaren hukuken bir “kişi” statüsünü alan ve son 150 yılda tüm insanları ve devletleri yönetir hale gelen şirketlerin kişilik yapısı, psikoloji literatüründeki “psikopat”ın karakter özellikleriyle örtüşüyor. Bunlar:
1. Başkalarının hisleri konusunda vurdumduymazlık (hisse sahiplerinin kârını artırmak için her türlü bedel mubah)
2. Kalıcı ilişkiler kuramamak
3. Başkalarının güvenliğine dair pervasızlık
4. Dolandırıcılık: Sürekli yalan söylemek ve daha fazla kâr uğruna başkalarını aldatmak
5. Suçluluk duymamak
6. Yasalara ve toplumsal normlara uymamak
Sayfa 175 - Yordam Kitap
kapitalizmin nasıl narsist bireyler yarattığından bahsederken, biraz daha derinlere giderek içinde yaşadığımız sistemin “irrasyonel” olması nedeniyle “hasta” bireyler yetiştirdiğini açığa çıkarmamız gerekiyor. Bence bu konuda bulabileceğimiz en çarpıcı kaynaklar, aynı adlı kitaba dayanan, Corporation (Şirket) filmi ile internette Türkçesini de bulabileceğiniz yirmi dakikalık Story of Stuff (Şeylerin Hikâyesi) animasyon filmi.
Sayfa 173 - Yordam Kitap
Ne tüketeceğimizi seçmenin, kendi zevklerimizi belirleyerek, kimliğimizi özgürce oluşturmak olduğunu sanıyoruz. Oysa tüketimin amacı sürekli yeni arzular ve tatminsizlikler yaratmak olduğu için, sahip olduğumuz şeyler çok kısa bir süre için bize haz veriyor; hep yeni oyuncak isteyen şımarık çocuklar gibi, son moda ıvır zıvırın peşinde dolaşıp, vakit öldürüyoruz.
Sayfa 172 - Yordam Kitap