Orhan Nadir Yamuk
@ONY86
Tekniker
Yüksekokul
832 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kabaca anlatayım, insan kitleleri sayıca çoğaldıkça zeka seviyesi düşer. Bunu açıklıyor kitap. Özellikle seçimlerde kitleler neden yalanlara inanıyor anlıyorsunuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın herhangi bir inceleme yada alıntılarını okumadım. Sadece isminden yola çıkarak hayata dair çıkarımlar, dersler, öneriler vereceğini düşünerek listeme koymuştum. Bu dediklerimi daha detaylı sunuş kısmında bulabilirsiniz. Ancak benim asıl dikkatimi çeken kısım alıntılar yapılan alimler, filozoflar ve yazarlar listesi. Başta Abdulkadir Geylani'yi görünce kararımı verdim. Peşin bir karar diyebilirsiniz, ben de öyle düşündüm. Okudukça kitabın aslında pek beğenmediğim, karşı olduğum düşünce sisteminde olduğunu gördüm. Kek hamuruna bir tutam kakao atıp her tarafına bulaşması gibi tasavvuf ve alimler kitabın her yerine dokunmuş.
Aldığım alıntılarda ek yorum yapmadıysam aynı fikirdeyim demektir. karşıt olduklarımda ise ayrıca belirttim.
"Sabahları evinden, akşamları işyerinden ve girdiğin dükkanlardan çıkman; bindiğin arabalardan, otobüslerden inmen; geceden gündüze, gündüzden geceye varman; kıştan bahara, bahardan kışa ulaşman bu kederin de yok olup gideceğini göstermiyor mu? Dinlediğin şarkının sona ermesi, okuduğun şiirin son mısrası, seyrettiğin filmin son sahnesi, yaşadığın kederlerin de bir gün sona ereceğini hatırlatmaya kafi değil mi?
"
"Misafirlik Tesellisi" adlı bölümde yer alan bu pasaj, kitabın ilk tesellisi ve kitap bu şekilde başlıyor. Cümle yapısı bana Kuran'daki bazı ayetleri anımsatsa da, profesyonel bir depresyon hastası olarak, kederin gitmesi için hiç etkisi yok. "Kafana takma kanka" demek gibi bir şey.
Şu pasaj ise sanki anı yaşa felsefesini anlatıyor.Her ne kadar gereksiz kaygı duymamayı anlatsa da sanki "sal gitsin" gibi geliyor bana.
"
İçinde bulunduğu andan başka sermayesi yoktur insanın. İçinde bulunduğu mekandan başka imkanı yoktur. Şimdi çektiği ve bir sonraki anda yok olacak olan kederden başka kederi yoktur. Filozof Epikuros'un bu
Thor'un Mjölnir'i tüm gücüyle Dünya Yılanı'na vurup geçmişe göndermesi gibi ben de geçmişe gittim, 2000'lerin başı. Baş karakter Mahir'in ergenlik döneminden başlıyor hikaye. Sosyal beceriksiz, hayatı alt üst, serseri bir çocuk. Sosyal beceriksizliği benimkiyle paralel bu da beni hikayeye çekti, gece yarısına kadar okudum, bitirdim. Dönemin , çocukları eğlendiren her şeyi tasvir edilmiş. Okul dertleri, ergenlik problemleri, pokemonlar, yeni yeni kameralı telefonlar ... Çökmüş bir insanın ergenliğini görüyoruz. Hikaye okurken güzel ama yaşarken hiç de öyle değil. Mahir'in hiç derdi yokmuş gibi bir de sıcak su dökülmesi ile yüzü yanıyor. Temelde içsel sorunlarını da bu başlatıyor. Hassas kişilerin ve bu şekilde yaşamış kişilerin okumaması gereken bir kitap. Zira ben çok etkilendim.
Öte yandan iki durum dikkatimi çekti; birincisi, küfür/hakaret cümlelerin sokakta duyduğumuz gibi dümdüz yazılması. İkincisi, malum ergenlik, gerek erkeklerin gerek kızların karşı cinse duyduğu cinsel isteklerin anlatılması. Bunu hepimiz yaşadık lakin şimdi okuyunca rahatsız oldum.
Nasıl başlasam bilemiyorum. Maya gibi ben de hissettiklerimi yazacağım. Başlarda polisiye-gizem gibi bir hikayesi olduğunu sanmış, merak edip devam etmiştim. Bir süre sonra çetrefilli konular işin içine girmeye başladı. Etnik ve dini kökenler yüzünden işkence gören/öldürülen insanların hikayesi başladı. Bu hikaye bir profesör üzerinden anlatıldı. Kitap zaman olarak, Türk Lirası'ndan altı 0 atılmadan öncesinde geçiyor, Asıl olaylar ise ikinci dünya savaşı zamanında. Başlarda Yahudi/Ermeni "mağduriyetini" anlatan bir kitap olarak gördüm. Hollywood bu konuda etkili. Bir kaç olaydan bahsediliyor. Bunları kabaca bakındım, olaylar gerçekten yaşanmış ve sıradan tarih derslerinde görmeyeceğimiz olaylar olmuş. Bu konular merak edenler ayrıca araştırma yapmalı, burada ahkam kesebilecek seviyede değilim. Filler tepişince çimenler ezilirmiş. Kendi halinde bir çok insanın etnik ve dini işkencelere maruz kaldığını okuyoruz. Olaylar, profesörün hayatı üzerinden aktarılıyor. Ayrıca görece günümüz hayatı ise Maya üzerinden anlatılıyor. Belki de ikinci defa baş rolde kadın bir karakter olan kitap okuyorum ve gerçekten çok tuhaf hissettim. Açıkçası geçmişte yaşanan olaylar beni o kadar sarstı ki, okumayı bırakıp kafamı dağıtmaya çalıştım. Bitirdiğimde Maya'nın, 
Diriliş kitabındaki gibi bambaşka birisine dönüştüğünü gördüm. Anlam veremediğim bir nokta, kitapta hiçbir yerde etkisi olmayan, o garsonun neden gay olduğunun belirtildiği. Cinsel yönelime bağlı özel bir garsonluk hizmeti mi var?
Kitabı hiçbir alıntı, inceleme yada öneri olmadan alıp okudum. Uyarımı da yapayım, hassas kalpler için etkileyici olacaktır. 
Zülfü Livaneli çocukluğumda "şu dağlarda kar olsaydım" şarkısıyla darma duman etmişti, şimdi ise 
Serenad kitabı ile darma duman etti.
Diriliş kitabındaki gibi bambaşka birisine dönüştüğünü gördüm. Anlam veremediğim bir nokta, kitapta hiçbir yerde etkisi olmayan, o garsonun neden gay olduğunun belirtildiği. Cinsel yönelime bağlı özel bir garsonluk hizmeti mi var?
Kitabı hiçbir alıntı, inceleme yada öneri olmadan alıp okudum. Uyarımı da yapayım, hassas kalpler için etkileyici olacaktır. Zülfü Livaneli çocukluğumda "şu dağlarda kar olsaydım" şarkısıyla darma duman etmişti, şimdi ise Serenad kitabı ile darma duman etti.
Ne zamandır okumayı istiyordum, kısmet bu zamanaymış. Uzun bir buhrandan sonra şevkle okumaya başladığım ilk kitap. Dönemi az çok tahmin etmekle birlikte olaylar karşısında merakım hiç dinmedi. Özellikle bazı betimlemeler beni çok etkiledi. büyük ölçüde bu tarz betimlemeleri okumak için devam ettim. Sonrasında 
Jane Eyre hikayesi beni içine aldı. Jane'nin çektiği acılar öylesine etkiledi ki beni sanki kitaba elimi sokup yardım edeceğim geldi. Onun derdiyle dertlenip neşesiyle neşelendim. Uzun süredir kitap okuma keyfini almadığımı da fark ettim bu arada. Bu anlamda Jane Eyre doyurucu oldu.
Jane Eyre hikayesi beni içine aldı. Jane'nin çektiği acılar öylesine etkiledi ki beni sanki kitaba elimi sokup yardım edeceğim geldi. Onun derdiyle dertlenip neşesiyle neşelendim. Uzun süredir kitap okuma keyfini almadığımı da fark ettim bu arada. Bu anlamda Jane Eyre doyurucu oldu.