Konuştuğumuz kelimelerin dışında bir şeyin farkında değil demek. Kelimeler, kelimeler. Yalnız kelimeler, konuşulan kelimeler. Babama benzemesem sonunda hiç olmazsa. Fakat, neden kötü olsun? Yalnız konuşulan kelimeler geçerli demek. Gerisi insana kalıyor. İnsana, onun öz varlığına. İstersen, içine dönük olabilirsin.
İnsanların birbirlerinin huzurunu bozmasından rahatsız olurum ben, en çok da genç insanların hayatlarının en güzel çağında, bütün sevinçlere alabildiğince kucak açabilecekleri zamanda birkaç güzel günü surat asarak birbirlerine zehir etmeleri ve ancak çok sonradan kaybettikleri şeyin telafisinin olanaksız olduğunu görmeleri canımı sıkar.
Kendimce, bir zamanlar çok mutlu olduğum bazı yerleri hatırlayıp belli zamanlarda ziyaret ettiğimi biliyor musun? Şimdiki zamanımı geçmişte geri döndürülemez şekilde kaybolan anlarla doldurmayı çok seviyorum ve sık sık Petersburg'un sokaklarında, caddelerinde, amaçsızca üzgün ve keyifsiz bir gölge gibi dolaşıyorum.
Yarın kesinlikle buraya geleceğim. Evet, aynı saatte, tam da buraya. Ve bugün yaşadıklarımı hatırlayarak mutlu olacağım. Burası şimdiden benim için değerli oldu. Petersburg'da bunun gibi iki ya da üç yerim var. Bir keresinde bir şey hatırladığım için ağladım bile, tıpkı sizin gibi... Yani, tabii ki bilmiyorum, fakat belki de on dakika önce bir anı yüzünden ağlıyordunuz. Çok özür dilerim, sanırım yine kendimi kaybettim. Belki de burada bir zamanlar çok mutluydunuz..