Bildiğim bir şey varsa, o da, niçin, nasıl olduğunu bilmeden ahmakça acı cektiğimiz, öldüğümüzdür. Şunu da, biliyorum ki, bizim en büyük kusurumuz; saadetimize fazla düşkün oluşumuzdur. Halbuki hayat bizim arzularımıza karşı kayıtsızdır. Mesutsak, tesadüfen, bedbahtsak, gene tesadüfen.
-Angel, Stefan babaya karşı saygılı davranmadın, onun papaz olduğunu unuttun.
-Yok, abla, papazların sözlerine inanmadığımı kendisine söylemek için onun papaz olduğunu hatırlamam lâzımdı. Artık Allahlarına inanmıyorsam kabahat onlarındır.
Ama iyilik örneği olmak pek de bir işe yaramıyor, yeryüzünde yalnız nankörler yaşamasa bile, fenalık, onu mahvetmek için, yüz faziletine karşılık ancak tek bir kötünün eline muhtaçtır.