"Hey Cesur Yeni Dünya ki, içinde böyle insanlar var"
Kitap Margaret Atwood'un söylemiyle 20.yüzyıla gölgesini düşüren iki kitaptan biri.(Ütopya)
Sanayi çağının ve 1.Dünya Savaşının da etkisiyle toplumsal bir ütopya devleti kurar kitapta.
Bu yeni toplumsal devlet veya düzen amacı istikrar ve mutluluktur. Bundan dolayı da gerçeğe ve bilime (bir dereceye kadar) izin verilir. Çünkü bilim ve gerçek toplumu bireyselleşmeye iter. Bu da düzeni bozar.
Kitapta karşı bir metafor olarak günümüz veya eski çağın insanını temsilen Vahşi yazılır. Vahşi inandığı değerleri, gerçekliği, acıyı, aşkı ve özgürlüğü savunur. Shakespeare okur. Duyguları yaşar ve bu insanların bunları bilmeyişlerini kabullenemez. İnzivaya çekilir. Nefsini terbiye eder.
Cesur Yeni Dünya; defalarca okunmaya layık bir kitap. Her okunduğunda farklı bir şeyler ortaya çıkacaktır. Huxley kurgulanan topluma her geçen gün yaklaşıtığımızı belirterek; bu toplumun gerçekte ütopik bir toplum mu yoksa distopik bir toplum mu olduğunu sorar.
Şimdiye kadar okuduğum distopik kitapların arasında en farklısı buydu. Çünkü onlara daha gaddar, sert bir yönetim dayatılıyordu. Bu kitap kusursuz bir dünya ütopyası ya da distopyası.
Diğerlerine göre daha yumuşak ve bilimle, refahın gaddarlıkla değil de mühendislikle, şişelerde büyütülen bebeklerle, hipnoz üzerinden ikna ile sınırsız tüketimle, oldukça zeki bir idari sınıf ile basit işlerini sevecek şekilde programlanmış yarım akıllı işçilerin oluşturduğu alt grup ve Soma ile, yani hiçbir yan etkisi olmaksızın anında mutluluk veren bir ilaçla elde edildiği bir totalitarizm ile yönetiliyordu. Yani mutluluk ve tatmin üzerine dizayn edilmiş bir dünya. Ve bunun karşılığında ödenmesi gereken bir bedel olduğunu gösteriyordu.
Gerçekten müthiş bir Kitap okudum . 1931'de yazıldığına inanamıyor insan . Yazara hayran kalmamak elde değil . Fermuarlar, iç çamaşırları, kaliteli kumaşlar, otel odalarında televizyon bulunması ,doğum kontrol hapları, ulaşım özel helikopterlerle. Bu nasıl bi öngörü . Ya da öngörülmesini istediği şeyler :)
Çoğu ürünün mucidi Huxley bence . Fikirlerini yazmış, diğerleri üretmiş.
Bu arada herkesin yaptığı gibi 1984'le kıyaslamak istemiyorum. Ama günümüzde ikisindende benzerlikler var bence.. İki şekilde de yönetiliyoruz ;)
Kitap bence zamanın gerisinde kalmış, anlatım dili ve konusu 1984 ya da cesur yeni dünya ile kıyaslanmayacak kadar basit. Daha da ileri gidersem, 1984 "taklidi" olan Otomatik Piyano bile daha iyiydi, bence.