...İndi əsl ağrının nə olduğunu başa düşürdüm. Ağrı, özündən gedənə qədər döyülmək deyil. Ağrı, ayağını şüşə qırığı ilə kəsmək, əczaxanada yaranı tikdirmək də deyil. Ağrı, insanların öz sirlərini açmaq fürsəti əldə etmədən ölmələri və bu iztirabın qəlbi doldurmasıdır. Ağrı qollarından, başından gücünü əlindın alır, hətta başını yastıqda döndərmək həvəsini də yox edir.
Hayatım boyunca geçmişimi araştırmış, analiz etmiş, yeniden yapılandırmıştım ama şimdi fark ediyorum ki içimde belki hiçbir zaman tüketemeyeceğim nice gözyaşı, nice acı saklı kalmış.
Bütün hisslərimizi gözlərimizlə paylaşırdıq.Saxta danışa bilərsiniz, saxta gülə bilərsiniz, ancaq saxta baxa bilməzsiniz. Gözlər aldatmaq bacarığından məhrumdur. Və nə yaxşı ki bu, belədir...