Alpay Şirin
@Osirisis
Primum non nocere
189 okur puanı
Aralık 2016 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Baktım, hepsi de toplanmış can atıyor savaşa,
dedim ki onlara: "Ey gençler, ey boşuna yiğit
ve cesur yürekliler! Siz de benim gibi, her şeyi
göze alarak gelmek istiyorsanız peşimden,
görün önce kader bizi ne hale düşürdü:
Bu imparatorluğu ayakta tutan tanrılar,
tapınakları, sunakları bırakıp gittiler;
yardımına koştuğumuz kent alevler içinde.
Ölelim haydi, dalalım silahların içine!
Hem kurtuluştan umut kesmek, yenilmişler için
tek kurtuluş umududur!" Gençlerin yürekleri
işte böyle ateşlendi, böyle çılgına döndü.
Kurtlar gibiydik karanlık sislerde ava çıkan:
Boğazı kurumuş yavrular arkada gözlerken
açlıktan gözü dönmüş analarının yolunu,
nasıl saldırgan olursa kurtlar, biz de öyleydik;
kargılarla düşmanın içinden ilerliyorduk
kaçınılmaz ölüme doğru, kentin ortasına
varan yolu tutmuştuk. Uçup gidiyordu gece,
zifir gibi etrafımızdan bomboş karanlığıyla.
Kim anlatabilir o gecenin felaketini?
Hangi gözyaşları denk olur çilelerimize?
Göçtü gitti o eski kent, yıllar yılı hâkim kent.
Her yere serpilmiş yatan birçok şekilsiz ceset.
Yollara, evlere, kutsal tanrı eşiklerine dağılmış.
Hem canlarını kanlarıyla ödeyen yalnız
Troialılar değildi: Bazen de kahramanlık
damarı kabarıyordu yenilmişlerin bile
ve yengili Danaolar da seriliyordu yere.
Her tarafta vahşi ağıtlar, korku ve dehşet;
ölümün türlü hali kol geziyordu her yerde!
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Aradığınız işte karşınızda, ben Troialı
Aeneas'ım, kurtuldum Libya'nın dalgalarından.
Ey Troia'nın dile gelmez çilesine acıyan
tek insan! Sen Danao kılıcından kurtulup da
denizlerde, karalarda, türlü felaketlerle
bitkin düşen bizleri, her şeyimizden yoksunken,
kentine, sarayına kabul ettin bir yoldaş gibi.
Hepimiz, kraliçem, nasıl ödeyeceğiz sana
olan minnetimizi, bizler, koca yeryüzüne
saçılmış Troia soyu? Gözlüyorsa dindarları
göklerde tanrılar, adalet, doğruluk bilinci
varsa hâlâ bir yerde, dilerim tanrılar versin
layık olduğun ödülü sana. Seni yaratan
çağa ne mutlu! Hangi değerli ana babadan
senin gibi kız doğmuş! Irmaklar denizlere
aktıkça, gölgeler dolandıkça koyaklarını
dağların ve gökler ışık verdikçe yıldızlara
ünün, adın, övgülerin yaşayacak her zaman,
kaderin beni çağırdığı her yerde!"
Alpay Şirin
, bir kitap okuduPuan vermedi·304 syf.·
20 günde okudu
·Okunma: 13 Haziran 2024 10:21
·2024 14. kitabı
Kehanet; Kader DemekEdebiyat
Aeneas İtalya'da büyük bir savaş yapacak,
hükmedecek tüm vahşi uluslara, insanlara;
yasalar koyacak, surlar dikecek Latium'da.
Üç yaz, Rutullerin boyunduruğundan sonra da
üç kış geçinceye dek sürecek egemenliği.
Ama şimdi İulus denen çocuk (İlus'tu adı,
İlium'un gücü de krallığı da ayaktayken);
şu Ascanius uzun yıllar, yani tam otuz yıl
egemen olacak, Lavinium'dan krallığını
götürecek Alba Longa'ya, kudretli surlarla
çevirecek kenti. Hükmedecek Alba Longa'da
Hector'un soyu tam üç yüz yıl! Mars'tan gebe kalıp
kral sarayından bir rahibe; İlia, ikiz oğlan
doğuruncaya dek! Sonra da sütannesinin,
kurdun boz gölgesinde, nur topu gibi Romulus,
gelişip başına geçecek soyunun; kentini,
Mars surlarını kuracak; adıyla anılacak
Romalı diye ulusu; sınır koymadım onun
gücüne, süresine, sonsuz egemenlik verdim.
Yeri, göğü, denizleri korkutup sindiren
haşin İuno da iyi niyet besleyecek artık
dünya hâkimi Romalılara, togalı soya,
yardım edecek benimle birlikte, emrim böyle!
Yıllar sonra Assaracus torunları, gün olup
Pthia'yı, o ünlü Mycenae kentini ezecek
egemenliği altında, hükmedecek yendiği
Argoslulara; bu parlak soydan Caesar doğacak,
Okyanuslar olacak egemenliğinin ucu,
ününün ise yıldızlar. Büyük İulus'tan alacak
soyadı İulius'u. Göğe alacaksın bir gün
Nasıl ki büyük bir ulusta bir
isyan çıktığında cahil ayaktakımı boşanır
çılgın gibi, her şeyden kendine silah yapar;
çırağılar, taşlar uçuşur durur havada;
ama tam bu sırada dindarlığı, hizmetleriyle
saygıdeğer birini gördü mü tesadüfen,
keser sesini güruh, kulak verir birden,
etkilenip sözlerinden yumuşar ya ruhları,
tıpkı öyle gözden geçirip de suları tanrı,
sürünce atlarını masmavi göklere doğru,
kesiliverdi denizin olanca şamatası.
Salıverdi gemleri tanrı, uçtu gitti arabası.