Döneminin politikasına Atatürkçü düzlemden sol-toplumcu bir bakış.
Attila İlhan güçlü kalemini siyasi alanda da gösteriyor. Anti-Atlantikçi, yer yer Avrasyacı bir duruş sergiliyor. Bu bağlamda Atatürkü öğrenmek istiyorum diye okunacak bir kitap olmadığını, yani bir tarih kitabı olmadığını; 70'lerin sonunda Türkiyenin o gününe kadarki politikayı kendi penceresinden ele aldığını ve bunda en çok kendini Atatürkçü olarak tanımlayan ancak İlhan'ın Atatürkçülükten çok uzak olduğunu düşündüğü kişilere eleştirisi olduğunu anlamak gerek.
Hangi AtatürkAttila İlhan · İş Bankası Kültür Yayınları · 20031,561 okunma
Samim benim gibi diyorum biraz sonra Besim aynı ben diyorum sonra ha Merali anlıyorum diyorum Ferhat da benim gibi diyorum sonra anlıyorum hepsi benden upuzak
Yakn arkadaşlarımın tamamının okuması gereken kitap. Kafka'nın Dönüşüm'ünü de okumuştum nasip olursa Dava'yı, katlanabilirsem Şato'yu, o gün hâlâ hayattaysam da belki Aforizmaları falan da okurum. Amerika gibiler de olabilir de mektupları okumam muhtemelen.
1984, Cesur Yeni Dünya ve Biz'den sonra Fahreneit'ı da okudum.
İçinde bulunulan dünyaya diğerleri kadar alamıyor ya da bu dünya o kadar farklı bir yer gibi gelmediği içindir ancak hikayeye de o kadar dahil hissettirmiyor insanı içine almıyor. Çok seri akıyor, hiç sıkmadan, darlamdan ilerliyor ve hızlıca bitiriliyor. Diğer 3 kitaba kıyasla çok çok daha rahat okunan bir kitap, ayrıca çevirisi eleştirildiği kadar da kötü değil.
1.1984 10/10
2.Cesur Yeni Dünya 9/10
3.Biz 8/10
4.Fahreneit 451 7,5/10
Yevgeni Zamyatin Biz
Distopik bir dünya kuran 4 büyük romandan biri ve ilki. 1920'de yazılmış 1988'e kadar Rusya'da yasakmış. Brave New World ve 1984'ün bundan esinlendiği görülecek noktalar dikkat çekici. Eğer onları okuduysan bu da okumaya değer. Onlar kadar iyi akmıyor, bazen şu an konuşan kim ne anlatıyor gibi şaşırtabiliyor ve çok da olayların içinde hissettirmiyor ama duygusallığı çok iyi hissettiriyor, evrenden daha çok karakterin iç dünyasına empati yapmaya itiyor.