Distopya

Son..

Oradaydı. Sessiz, orada yatıyordu. Dokundum. O kadar soğuk, o kadar soğuktu ki irkildim. Gerçek olduğuna hala inanamıyordum, daha sadece birkaç saat önce yaşıyordu, birkaç gün önce de yürüyor, çiziyor, örgü örüyordu. Şimdi ise..

Sayfa 250

Reklam

Distopya

Geceleri her şeyin karanlık yanını görmek, sabaha da farklı düşüncelerle kalkmak tam bana göre bir şey.

Sayfa 252

Distopya

Artık duygularımı bütünüyle yitirmişim gibi. Görüyorum, ama hissedemiyorum. .

Sayfa 233

Takip Önerileri

Distopya

Bedensel olarak çok zayıfız, olup bitenler karşısında umarsız. Hala, bugün bile. Ama onlardan daha kuvvetliyiz. Onların acımasızlıklarına dayanabiliyoruz. Onlar bizimkine dayanamaz.

Sayfa 227

Distopya

Onu asla iyileştiremem. Çünkü hastalığı benim. .

Sayfa 226