-Bence insanın adı onunla en az ilgili olan yanıdır. Doğar doğmaz o bilmeden başkaları veriyor ama yapışıp kalıyor ona, onsuz olamıyor.
Sustu, bir sigara yaktı.Bakın, şimdi adımdan daha önemli bir şey biliyorsunuz; sigara içtiğimi.İşte bir başkası: bütün bu “siz”ler “iz”ler “uz”lardan sıkılırım ben, yapmacık, fazlalık gibi gelirler bana. İkinci konuşmamda sen diyemeyeceğim biriyle bir daha konuşmam, ne dersiniz?
-Galiba sizi anlıyorum.
-Yanılıyorsun. Siz anlanamaz, sen anlanır. Bazı kitaplarda “sizi seviyorum” u okuyunca gülerim. Sanki “siz” sevilirmiş, sen sevilir değil mi?
-Seni anlıyorum.