Şu kadınlar ne garip mahluklar.Duygusal durumları ne kadar çabuk değişebiliyor.Küçücük şeylerden nasıl da hemen etkileniveriyorlar. Bir anda dünyanın en mutsuz en kederli en suçlu insanı iken , nasıl da kolayca gökyüzünün en üst katına çıkabiliyorlar. Sevgileri tutkuları uğruna neleri göze alabiliyorlar. Onlar için yaşamın temel şartı “Sevilmek”. Aşk’la Tutku’yla sonsuza kadar “Sevilmek” ve asla “Vazgeçilmemek”. Herşeyi affedebilirler ama “Sevilmemeyi” asla.
Sevgisiz bir dünyada kadınlara yer yok.Bir kadın olarak onları ne kadar iyi anlıyorum bilseniz.Kadınlar varolmaya devam ettikçe dünyamızdan sevgi hiç eksik olmayacak.
Canları kanları pahasına bile olsa da...
Ve son olarak hastalığın sevgisizlikten , şifanın ise her zaman sevgiden , şefkatten geldiğini çok daha iyi biliyorum..
Sevgiyle yaşanacak nice günlere ..