Ve senin bakışınla gerçekleşen, sendeki hiçbir şeyin artık beni bilmediğini, bir örgü ipliği kadar ince bir anı parçasının dahi senin hayatından benimkine uzanmadığını bana gösteren o uyanış, gerçeklik çukuruna ilk düşüşümdü, kaderime dair ilk sezgiydi.
Sen benim için -nasıl anlatacağımı bilmiyorum, söyleyeceğim her benzetme eksik kalır- her şeydin, tüm hayatım sendin. Eğer seninle alakalıysa var oluyordu her şey. Varlığımdaki her şey, ancak seninle bağlantılıysa anlam kazanıyordu.